ચતુર હોય તે જવાબ આપે

[મંદિરના બાંકડાઓ પર વડીલ પરિવારના સભ્યો  વચ્ચેની વાતચીત  ચલી રહી છે… ] 

ભગુભઈ – ચ્યમ રાવજીભાઈ આજે મોડા પડ્યા?

રાવજીભઈ- ઓ ભઈ! જવાદોને વાત! એક પોસ્ટ લખીને પબ્લિશ કરવા જતોતોને એની માને પૈણે સાલી લાઈટ ગૈ! અર્ધો કલાકે આઈ રઈ! એમાં મોડું થઈ જ્યું. 

ભગુભઈ- પોસ્ટ નહોતી કરવી!

રાવજીભઈ- મારો નિયમ છે  કે એક વખત પોસ્ટ લખાઈ ગૈ એટલે એને રાખી નૈ મૂકવાની. એને  હેડતી કરવાની  એટલે  પ્રતિભાવો  આવતા થાયને?

ભગુભઈ-  કેટલા દસ પંદર આયા હશે?

રાવજીભઈ-ઓ ભઈ! દસપંદરની ક્યાં મેથી મારો છો ? રેઢા પડ્યા છે? બધા આપણી જેમ નવરા નોય! હા બે  પ્રતિભાવ આવી જ્યા!

સોમભઈ – એમાં એક તો પેલા  રાધારમણનો હશે?

રાવજીભઈ- હોવે! તમને ચ્યમ ખબર ?

સોમભઈ- ચ્યમ ના હોય!  મને પણ એ ભઈ પ્રતિભાવ આલે છે હો .

રાવજીભઈ- એ રાધારમણ તો જબરા  છે લ્યા! તમે પોસ્ટ મૂકો ન મૂકો ત્યાં તો એનો પ્રતિભાવ આવીને ઊભો જ હોય!

ભગુભઈ- ઝડપી પ્રતિભાવ સેવા!  

રાવજીભઈ-  વાંચ્યા વગર જ પ્રતિભાવ આલે પછી ઝડપી જ હોયને! તમે લખો  કશું ને એ લખે કશું! સાંધાનોય મેળ નૈ!

સોમભઈ – ઓ ભઈ! એવું બધું નૈ જોવાનું !  પ્રતિભાવ આલે છે એ જ ઘણું!  ધરમની ગાયના દાંત નૈ જોવાના! શું કો  છો ભગુભઈ?

ભગુભઈ- આપણે તો પોસ્ટ મૂકીને  છૂટ્ટા! જેને વાંચવું હોય તે વાંચે ને પ્રતિભાવ આલવો હોય તે આલે! આપણે પાછું વળીને એ પોસ્ટ પર જોવાનું જ નૈ!  રોજ નવી ગીલ્લી ને નવો દાવ! મારા બ્લોગ પર જોજો.. એકદમ શાંતિ! ટાંકણી પડે તોય સંભળાય.

સોમભઈ- સંભળાયજને! તમારા બ્લોગ પર તમારી સિવાય કોઈ હોય જ નૈ તો! આ રાવજીભઈના બ્લોગે તો ભાતભાતની ખોપરીઓ સામસામી ભટકાય!

રાવજીભઈ- હોવે! મને તો ખેંચાખેંચી વગર મજા જ નૈ આવે!

સોમભઈ – હવે એમાં એવું થાય છે કે રાવજીભઈની દાઝ ઘણા મારા બ્લોગ પર કાઢે છે! મારા લખાણ  માટે રાવજીભઈએ પ્રતિભાવ આલ્યો હોય તો એની સામે મોરચો મારા બ્લોગ પર મંડાય!  એમાં મેં શું લખ્યું ને કેવું લખ્યું એની વાત તો બાજુ પર રૈ જાય ને સામસામે પથ્થરમારો થતો હોય એમ પ્રતિભાવો ના ઘા થાય! સાલું આપણે દિમાગનું દઈં કરીને પોસ્ટ  મૂકી હોય પણ પ્રતિભાવોમાં  બીજી જ વાતોની મેથી મરાતી હોય!

ભગુભઈ-  બ્લોગમાં પોસ્ટ  મૂકવા ખાતર  દિમાગનું દઈં કરાય જ નૈ .  

સોમભઈ- તો શું કરાય? 

ભગુભઈ- …… …… 

[હે ચતુર વાચકમિત્રો ભગુભઈએ સોમભઈના સવાલમાં માત્ર બે શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો કે બ્લોગમાં પોસ્ટ મૂકવા માટે શું કરાય! એ બે શબ્દો ક્યા હશે તે બાબત આપ સહુ જણાવશો તો અમારા આ લેખની શોભામાં અભિવૃદ્ધિ  થશે. ]

Advertisements

એક સફળ પ્રયોગ- વાંદરાનું બ્લોગલેખન!

Monkey ;).

Image via Wikipedia

મિત્રો,  આજનો યુગ સંશોધનનો યુગ છે. અવનવાં  સંશોધનો થયાં કરે છે! નવાં નવાં તારણો આવ્યાં કરે છે! તે માટે વારંવાર જાતજાતના પ્રયોગો થયા કરે છે! ક્યારેક સસલાને ચોકલેટ ખવડાવાય છે ને સાબિત કરાય છે કે ચોકલેટ ખાધાં પછી સસલાની દોડવાની શક્તિમાં વધારો થયો! ક્યારેક  ગલૂડિયાંને મહિનાઓ  સુધી  હિમેશ રેશમિયાનાં ગીતો સંભળાવાય છે ને પછી તારણ કઢાય છે કે:  આના પરિણામે ગલૂડિયાં વહેલાં ભસતાં થયાં! આ પ્રવૃત્તિ પાછળ મોટાં મોટાં ભેજાં કામ કરતાં હોય છે.

આવાં કેટલાક ભેજાઓએ એક વાંદરા દ્વારા  બ્લોગલેખન થઈ શકે કે નહીં તે માટેનો પ્રયોગ શરૂ  કર્યો.  બહુ જ  ઝડપથી  તેમને સારું પરિણામ મળ્યું. તેમને લાગ્યું કે- હવે જાહેરમાં વાંદરા દ્વારા બ્લોગલેખન થાય તો આખું વિશ્વ આપણા પ્રયોગનું સુંદર પરિણામ જોઈ શકે.   તેમણે તારીખ  અને સમય જાહેર કર્યાં.

મીડિયાને જોઈતો મસાલો મળી ગયો! ચર્ચાઓ ચાલુ થઈ ગઈ! ચેનલ્સ પરથી આકર્ષક  શીર્ષકો સાથે કાર્યક્રમો રજૂ થવા લાગ્યા. જેવા કે:

— એક પૂર્વજનું બ્લોગલેખન!

— એક બંદર બ્લોગજગત કે અંદર.

– બંદર કરેગા બ્લોગલેખન.

-લેખકો કી નહીં ચલેગી દાદાગીરી.

– બંદર કરેગા અપને મન કી બાત.

ચેનલ્સ પરથી મેસેજ માટે   દર્શકોને આમંત્રણો અપાયાં. જેમ કે :

— તમને શું લાગે છે? વાંદરો બ્લોગ લખશે? હા  કે ના?..અમને SMS કરો.

— વાંદરો પહેલી પોસ્ટ શાની કરશે?  ગઝલ?  ગીત ? વાર્તા?  પોતાની રોજનીશી ? .. અમને SMS  કરો.

—- તમને શું લાગે છે? માનવ-લેખકો ભૂતકાળની  વાત બની જશે?  હા કે ના? … અમને SMS કરો.

ટીવીના પરદા પરથી એનિમેશન દ્વારા વાંદરાના બ્લોગલેખનની તસવીરોનો ઢગલો થવા લાગ્યો!

પતંગિયાં  જેવી છોકરીઓ  બંદરના મહોરાં પહેરીને  મીઠું મીઠું બકબકવા લાગી!

જો વાંદરા બ્લોગલેખન કરી શકે તો ભવિષ્યમાં  લેખક કે ચિંતક પણ બની શકે  એવી સંભાવનાઓ પ્રગટવા લાગી.  ટીવી સ્ટુડિઓમાં એના એ જ  ખખડી ગયેલા ચિંતકો અને લેખકોની સાથે વાર્તાલાપો થવા લાગ્યા.  તમાચો મારીને ગાલ રાતો રાખતા હોય તેમ તેઓ મને કમને આ નવી ક્રાંતિને આવકારવા લાગ્યા.

બહુ જ ટૂંકા સમયમાં વાંદરાઓ ઓરકુટ અને ફેસબૂક જેવી વેબસાઈટ પર પણ સક્રિય થઈ જશે એવી અપેક્ષાઓ રજૂ થવા લાગી!

ટૂંકમાં મેડિયાની તાકાતના  કારણે  બંદરોત્સવ જેવો માહોલ થઈ ચૂક્યો! દર્શકો પેટ્રોલનો કે અન્ય ચીજોનો ભવવધારો ભૂલી  ગયા! કૌભાંડો  ભૂલી  ગયા!

વિરોધપક્ષોને આ આખી ઘટના પાછળ સત્તાધારી પક્ષનો  હાથ દેખાવા લાગ્યો!

જેને બ્લોગલેખન બાબત કશી જાણકારી નહોતી તેમને પણ ખબર પડવા ગી કે —– બ્લોગ કેમ બનાવાય, કેમ લખાય,  કેવી ચર્ચાઓ થાય અનેર કેવી  જાણકારી વધે ને સૂંઠના ગાંગડે કેવીરીતે ગાંધી થઈ જવાય!

એક વાંદરો બ્લોગ લખે  તો આપણે તો માણસ જેવા માણસ! આપણે પણ કેમ બ્લોગ ન બનાવીએ?એવી પ્રેરણાથી દોરવાઈને માંડ્યા બધાં બ્લોગ બનાવવા! જેને સગવડ નહોતી તેઓ સગાંવહાલાંને ત્યાં પહોંચ્યાં!  સાયબર કેફેમાં ચહલપહલ વધી ગઈ!  સાયબરકેફેની બહાર ભાવવધારાનાં પાટિયાં ઝૂલવાં લાગ્યાં.

યથાશક્તિ બ્લોગદાનનો પ્રવાહ શરૂ થયો! બ્લોગ્સની અંખ્યામાં ભયંકર ઉછાળો આવ્યો.

… અને મિત્રો,  એ  ધન્ય ઘડી  આવી પહોંચી!

એક જાહેર કાર્યક્રમમાં ઇન્ટરનેટના જોડાણ સાથેનું  કમ્પ્યૂટર  મુકાઈ ગયું!

પત્રકારો  અને  તસવીરકારો  સાવધાન થઈ ગયા.  આખરે પોતપોતાની ચેનલના વટનો સવાલ હતો. આ કાર્યક્રમને દર્શકો સમક્ષ  એવી ક્રીતે રજૂ કરવાનો હતો કે દર્શક  ચેનલ બદલવાનું નામ ન લે.

વારતહેવારે હાજર થઈ જવાની કુશળતા ધરાવનારા રાજકીય,સામાજિક તેમ જ ધાર્મિક આગેવાનો આવી  પહોંચ્યા હતા.

ખાસ પસંદ કરાયેલા લોકોને  આ કાર્યક્રમના ભાગીદાર બનાવાયા હતા. જેમાંથી ઘણાંના હાથમાં સ્લોગન લખેલાં પાટિયાં હતા. તો ઘણાંના ચહેરા પર વાનરનાંમહોરાં હતાં.

દર્શકો ટીવી  સામેથી હટવાનું નામ નહોતા લેતા.

છેવટે એ ધન્ય ઘડી પણ આવી પહોંચી.

ને આવી પહોંચ્યા  વાનરશ્રી!

પ્રાણીપ્રેમી મંડળની બહેનોએ વાંદરાની આરતી ઉતારી. તેને  ચમચી ભરીને દહીં ખવડાવ્યું.  વાંદરાની ડોક હારતોરાથી ઢંકાઈ ગઈ.  આ કારણે અકળાયેલા વાંદરાએ હારતોરાને તોડીને પોતાની નારાજગી રજૂ કરી  જેની જાણ સહુ પ્રથમ પોતાના દર્શકો સુધી પહોંચાડી હોવાની શેખી દરેક ચેનલ મારવા લાગી!

વાંદરો કમ્પ્યૂટર તરફ આગળ વધ્યો.  હરખપદુડી જનતા પોકારો કરવા લાગી…

— બંદરજી તૂમ આગે બઢો.. હમ તૂમ્હારે સાથ હૈ.

— બંદર સે જો ટકરાયેગા … સીધા ઉપર જાયેગા.

— બંદરજી  કરેગા  બ્લોગલેખન… આજ દેખેગા ઇંન્સાન.

વાંદરો કમ્પ્યૂટરની સાવ  સામે  પહોંચ્યો.  વિશ્વભરના દર્શકોના દિલની ધડકનો વધી ગઈ! શું થશે?  વાંદર બ્લોગલેખન કરશે કે નહી? કરશે તો કેવું કરશે?

પોસ્ટનું શીર્ષક તો તૈયાર જ હતું.

પ્રથમ ચરણ

વાંદરાએ માત્ર પોસ્ટનું લખાણ લખવાનું હતુ.

.. ને વાંદરાએ આજુબાજુ નજર કરી.  તેને લખવાનો મૂડ આવે તે માટે  ફળોની ટોપલી પણ તૈયાર હતી.

વાંદરો  ફળો  ખાવા લાગ્યો અને ખાતાં ખાતાં  ફળો જનતા તરફ પણ ફેંકવા લાગ્યો.  કોઈ બાપુશ્રીએ ફેંકેલો પ્રસાદ ઝીલતી હોય તેમ હરખઘેલી જનતા પડાપડી કરવા લાગી. જેના કારણે ઘણાં લોકો ભોંયભેગાં થઈ ગયાં.

થોડીવાર માટે અફડાતફડીનો માહોલ થઈ ગયો.

આયોજકોના જીવ અધ્ધર થઈ ગયા.

ત્યાં તો વાંદરો ફરી કમ્પ્યૂટર  તરફ આગળ વધ્યો. હવે  તે  આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હતો.

તેણે જનતા તરફ જોઈને  પોતાનો હાથ ઊંચો કર્યો.

જનતા ભાવવિભોર થઈ ગઈ!

આયોજકોના જીવમાં જીવ આવ્યો.

વાંદરો કમ્પ્યુટરની સાવ સામે પહોંચ્યો.

કેમેરા સાવધાન થઈ ગયા.

વાંદરાએ  એક નજર પોતાના બ્લોગ પર કરી.

પછી તેણે બીજી  કોઈ વેબસાઈટ ખોલી!

ક્લિક કરીને …

Ctrl + A   કર્યું.

પછી કર્યું… Ctrl + C

ને પછી આવ્યો પોતાના બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા.

પણ એ પોસ્ટ કરતાં પહેલાં તેણે દબંગ સ્ટાઈલથી ડાન્સ કર્યો.  વિશ્વભેરના યુવાનો આ દૃશ્યથી પ્રભાવિત થઈને ઝૂમી ઊઠયા.

ને વાંદરાએ કરી નાંખ્યું  Ctrl + V …

ને ફરીથી જનતા તરફ હાથ હલાવીને સમગ્ર પ્રયોગની સફળતાનો ડંકો વગાડતો હોય તેમ Publish પર  ક્લિક કરી દીધું!

ને દુનિયાભરમાં વાનરશ્રીનો જયજયકાર થઈ ગયો.

આયોજકો એકબીજાને હરખથી ભેટી પડ્યા.

આખરે તેમના થકી જ એક નવા યુગનું મંડાણ થઈ ચૂક્યું હતું.

ને છેલ્લી વાત!….

એ પોસ્ટના લખાણ વાંચવા મટે આયોજકોને પણ માથાકૂટ  કરવી પડી!

ચાઈનીઝ ભાષાના જાણકારોની મદદ લેવી પડી!

હવે માણો અમારું કૉપીપેસ્ટ… http://en.wikipedia.org/wiki/Infinite_monkey_theorem ના સૌજન્યથી તેમજ  બ્લોગમિત્ર પંચમભાઈના સૂચન થકી.

Given enough time, a hypothetical chimpanzeetyping at random would, as part of its output,almost surely produce all of Shakespeare’s plays. Note that a chimpanzee is not a monkey, but anape.
અને આ પણ …
સૌજન્ય – http://www.100monkeys.org/about/

એક અનોખું વ્યક્તિત્વ:નકલપ્રિયા

હે બ્લોગજનો, અમારા આ ઓટલે આપનું સ્વાગત છે. અમે આગળ વાત કરી હતી કે અમારી કેટલીક પ્રેરણામૂર્તિઓ છે કે જે અમને COPY PASTE બાબત લખવા માટે સતત પ્રેરણા આપતી રહે છે. એમાની કેટલીક પ્રેરણામૂર્તિઓ બાબત અમે અગાઉ વાત કરી છે. આજે અમે એવી જ એક પ્રેરણામૂર્તિનો વ્યક્તિગત પરિચય આપવાનો પ્રયાસ કરીશું.

એ પ્રેરણામૂર્તિનું નામ છે નકલપ્રિયા. કેવું સરસ નામ છે નહીં? એવું જ સરસ તેમનું કામ છે. ખૂબ જ વિશાળ  એમનું દિલ છે.મિત્રો,નકલપ્રિયાનો પરિચય અમને શ્રીચિત્તભ્રમજી મહારાજની શિબિરમાં થયો હતો.જ્યારે એમણે જાણ્યું કે અમે અમારી રચનાઓની COPY PASTE દ્વારા થતી ઉઠાંતરીથી પરેશાન છીએ ત્યારે એમણે મારી તરફ એ રીતે જોયું કે જાણે કોઈ વિશાળકાય પોસ્ટ નાનકડા ગતકડા પર નજર નાખતી હોય! ત્યારબાદ અમારી વચ્ચે થયેલો વાર્તાલાપ અત્રે રજૂ કરું છું.

નકલપ્રિયા ઉવાચ: “નરસિંહ મહેતા, તુલસીદાસ, સૂરદાસ જેવા અનેક લોકોની રચના  COPY PASTE થાય છે છતાંય  એ લોકો વાંધો નથી ઉઠાવતાં તો વાંધો ઉઠાવનારા તમે કોણ? બોલો, એ લોકોએ ક્યારેય ફરિયાદ કરી?”

નકલપ્રિયા એટલાં બધાં ઉત્તેજિત હતાં કે અમે કશી દલીલ જ ન કરી શક્યા. અમારે કહેવું પડ્યું કે “ના”

નહીંતો અમારે કહેવું હતું કે એ લોકો સંત હતા એટલે વાંધો ન ઉઠાવે. વળી એ લોકો હયાત પણ નથી એટલે વાંધો ઉઠાવવાનો સવાલ પણ  નથી. ને સૌથી મોટી વાત તો એ છે કે તેઓ આજે હયાત હોત તો આવી જ  રચનાઓ કરત કે નહીં એ કહેવું મુશ્કેલ છે.

નલકપ્રિયા ઉવાચ: “આજે જ્યારે ગુજરાતી ભાષાને બચાવવા માટે COPY PASTE દ્વારા મહાયજ્ઞ  ચાલી રહ્યો છે. દુનિયાભરની વસ્તુઓનું  COPY PASTE થઈ રહ્યું છે એ તમે નથી જાણતા? અરે ઘોડા ગધેડાઓનું પણ  COPY PASTE થઈ રહ્યું છે! એ લોકો પણ  COPY PASTE નો વાંધો નથી ઉઠાવતા તો વાંધો ઉઠાવનાર તમે કોણ?અત્યારે હવનમાં હાડકાં નાખવાની પ્રવૃત્તિ કરવાને બદલે તમે પણ COPY PASTE કરો એ જ શ્રેષ્ઠ રસ્તો છે.”

અમે નકલપ્રિયાનાં વ્યક્તિત્વ સામે એકદમ વેરવિખેર થઈ ગયા હતા છતાંય  હતી એટલી હિમત એકઠી  કરીને અમે બોલ્યા: : “ અમે COPY PASTEની સગવડતાનો  વિવેક્પૂર્ણ ઉપયોગ કરવામાં માનીએ છીએ. જે લોકો પોતાના બ્લોગમાં અમારી રચનાઓ વગર રજાએ COPY PASTE  કરીને મૂકે છે અને  જે તે બ્લોગની LINK નથી મૂકતા એ  બાબત ઠીક નથી એટલું જ અમે કહેવા માંગીએ છીએ. પણ આટલી અમસ્તી વાતના જવાબમાં તમે પણ  અન્ય લોકોની  જેમ ભળતી દલીલો કરો છો તે ઠીક નથી. આમાં ઘોડાં ગધેડાં COPY PASTEનો વિરોધ નથી કરતાં એવી વાતો  વચમાં ન લાવો તો સારું.”

નકલપ્રિયા: “મિસ્ટર. તમે એક વાત સમજી લો. ગુજરાતી ભાષાને બચાવવી હોય તો એક જ ઉપાય છે. અને એ છે COPY PASTE, COPY PASTE અને COPY PASTE. COPY PASTEનુ પણ COPY PASTE.  COPY PASTEના COPY PASTEનુ પણ COPY PASTE.એનું પણ COPY PASTE. બોલો હવે તમારે કશું કહેવુ છે?”

અમે ખૂબ જ નમ્રભાવે કહ્યું કે: “દેવી, અમે અમારા બ્લોગમાં અમારી જાતે તૈયાર કરેલી રચનાઓ જ મૂકીએ છીએ.”

અમારો જવાબ સાંભળીને લાલચોળ ચહેરે નકલપ્રિયાએ કહ્યું: “મૂર્ખાઈની  પણ હદ હોય છે. COPY PASTE નો સહેલો રસ્તો હોવા છતાં જાતે લખવાની જરૂર જ ક્યાં છે? તમે જાતે લખો એટલી વારમાં તો કેટલું બધું COPY PASTE થઈ જાય એનો હિસાબ માંડ્યો છે? આવું કરવા રહેશો તો ગુજરાતી ભાષા બચશે કેવી રીતે?”

અમે કહ્યું: “ COPY PASTE સમજી વિચારીને થવું જોઈએ.  મૂળ લખનારે બ્લોગમાં ખોટું લખ્યું હોય તો એનું COPY PASTE કરવાથી  અર્થનો અનર્થ થઈ જાવાનો ભય રહે છે. જેમ કે  ઘણા COPY PASTE માં જાગને જાદવાને બદલે જાગને જાડવા જ  થઈ ગયું  છે. એને સુધારવાની પણ  તસ્દી લેવામાં આવતી નથી!!”

“તો એમાં તમારું શું ગયું? બધુ એક જ છે. પંતુજીવેડા ન કરો. ભાવને સમજો. શબ્દોને મહત્વ ન આપો. બોલો સામે  સામે શું દેખાય છે?”

“ગલૂડિયું”

“હવે એને હલુરિયુ કહેવાથી કશો ફરક પડશે.”

“નહીં પડે.”

“બોલો હવે સામે શું દેખાય છે?”

“સામે એક મોતરગારી દેખાય છે અને તેમાંથી એક માનસ નીચે  મૂટલે  છે.” અમે કહ્યું.

“ શું બોલો છો?જરા વ્યવસ્થિત બોલો” નકલપ્રિયા ગુંચવાઈ ગયાં.

અમે કહ્યું: “ડેવી, ભાવને સમજો. શબ્ડોને મહટ્વ ન આપો તો સાલું.”

નકલપ્રિયા ખૂબ જ આનંદિત થઈ ગયાં કારણ કે ખ્યાલ આવી ગયો કે અમે એમની શિખામણને માન આપ્યું છે.

“તમારી સમજ શક્તિ સારી છે.”

“અમાલી સમજશક્ટિ જોલડાર છે.”

“હવે જવાબ આપો કે હું કોન છું?” નકલપ્રિયાએ વાત આગળ વધારી.

“તમે સુંડલ મજાના નાડી છો. પણ એ નાડીથી અલગ છો કે જે નાડીના ધબકાલા  વૈદ લોકો તપાસે છે અને ડવા આપે છે. તમે બહુ જ ઉડાર મટવાડી છો કે જેને માતે નલસિંહ મહેટા, સુલડાસ કે સામાન્ય  બ્લોગલ વચે  કોઈ જાટનો ટફાવત નઠી. તમે એવી નાડી છો કે જે ગુજલાટી ભાશાને બચાવવા માતે રાત ડિવસ જોયા વગલ  કૉપિપેસ્ત  કલે છે. ટમે એમ માનો છો કે: એકનું એક લખાણ વાલંવાલ લગાટાર કૉપીપેસ્ટ નહીં કલીએ ટો બિચાલી ગુજરાટી ભાશા ટરફડી ટરફડીને મરી જશે.  તમે એમ માનો છો કે આપલી ભાશાને જીવટી રાખવી હોય તો કોપિ પેસ્ત વગર આડો ઓવાદો નઠી. ટમે એમ માનો છો કે: પોતાના ડિમાગથી બેપાંચ લાઈનો લખવા કલટા કોઈના બ્લોગમાંથી ટોપલા ભરી લેવા એ સહેલો અને સરલ રસ્ટો છે. તમે એમ માનો છો કે રામ અને શ્યામ કે સીટા અને ગીટા એ બઢા જ અડલ બડલ થઈ જાય તો ડુનિયાની માથે કોઈ મોતું આભ તૂતી પલવાનું નઠી. તમે એવી નાડી છો કે જેમને ફાંકો છે કે આવા બ્લોગ બનાવ્યે રાખવાઠી ગુજલાટી ભાષા બચી જશે. .. …”

” ઓહ, મને માફ કરજો. મને એક કામ યાદ આવી ગયું છે. મેં COPY તો કર્યું છે પણ PASTE કરવાનું બાકી રહી ગયું છે. મારે જલ્દીથી જવું પડશે.”

એવું કહીને નકલપ્રિયા ચાલ્યાં ગયાં. પણ એમના વ્યક્તિત્વની ઊંડી છાપ  અમારા પર છોડી ગયાં. જેની એક ઝલક આપવાનો અમે પ્રયાસ કર્યો છે. કાશ, અમે એમનું COPY PASTE  કરી લીધું હોત!!!

હિંદુસ્તાન બોલ રહા હૈ….યશવંત ઠક્કર

કોઈ બોલ્યું આમ ને કોઈ બોલ્યું તેમ.

કોઈના બોલવાનો વિરોધ  કોઈએ કર્યો આમ ને કોઈએ કર્યો તેમ.

કોઈના વિરોધનો વિરોધ કોઈએ કર્યો આમ ને કોઈએ કર્યો તેમ.

કોઈના વિરોધના વિરોધનો બચાવ કોઈએ કર્યો આમ ને કોઈએ કર્યો તેમ.

કોઈના બચાવનો ખુલાસો  કોઈએ કર્યો આમ ને કોઈએ કર્યો તેમ.

કોઈના ખુલાસાનો  વિશેષ ખુલાસો કોઈએ કર્યો આમ ને કોઈએ કર્યો તેમ.

કોઈના વિશેષ ખુલાસાનો પ્રતિભાવ કોઈએ આપ્યો આમ ને કોઈએ આપ્યો તેમ.

કોઈના પ્રતિભાવને ટેકો  કોઈએ આપ્યો  આમ ને  કોઈએ આપ્યો તેમ.

કોઈના ટેકાનો આભાર કોઈએ માન્યો આમ ને કોઈએ માન્યો તેમ.

કોઈએ માનેલા આભાર બાબત આક્રોશ કોઈએ ઠાલવ્યો આમ ને કોઈએ ઠાલવ્યો  તેમ.

કોઈના આક્રોશને  દંભ કોઈએ કહ્યો આમ ને કોઈએ કહ્યો તેમ.

કોઈના દંભના પરદા  કોઈએ ફાડ્યા  આમ ને કોઈએ ફાડ્યા  તેમ.

કોઈના પરદા ફાટવાના બનાવને કોઈએ ચગાવ્યો આમ ને કોઈએ ચગાવ્યો ઓ તેમ.

કોઈએ ચગાવેલા બનાવને નીચે ઉતારવા માટેનો ઉકેલ કોઈએ દર્શાવ્યો આમ ને કોઈએ દર્શાવ્યો તેમ.

કોઈએ દર્શાવેલા ઉકેલને ગતકડું કોઈએ કહ્યું આમ ને કોઈએ કહ્યું તેમ.

કોઈએ કહેલાં  ગતકડાંનો વરઘોડો કોઈએ કાઢ્યો આમ ને કોઈએ કાઢ્યો તેમ.

કોઈએ કાઢેલા વરઘોડામાં ગીત કોઈએ  ગાયાં આમ ને કોઈએ ગાયાં તેમ.

કોઈએ ગાયેલાં ગીતોની સાથે કોઈ નાચ્યું આમ ને કોઈ નાચ્યું તેમ.

કોઈના નાચને આચારસંહિતાનો ભંગ કોઈએ ગણાવ્યો આમ ને કોઈએ ગણાવ્યો તેમ.

આચારસંહિતાના ભંગની ફરિયાદ કોઈએ કરી આમ ને કોઈએ કરી તેમ.

ફરિયાદનો ચુકાદો તો આવતા આવશે પણ એ પહેલાં ….

ત્રાસેલા આમઆદમીએ બૂમ પાડી કે ………..

એ………..બકવાસ બંધ કર……….!!!!!!!!!!!!

જોડકાં જોડો અને કરોડપતિ બનો!

Cartoon Clipart

તસવીર: http://www.clipartoday.com/clipart/cartoons/cartoon/cartoon_266207.html

રવિવારની સવાર હતી. રજાનો દિવસ હતો. જશુભાઈના હાથમાં ચાનો કપ હતો. સામે જીતુ હતો.

જીતુએ સવાલ કર્યો: પપ્પા, એક સવાલ પૂછું?

રહેવા દે.તું મારું દિમાગ ખરાબ ના કરીશ.

તમારું દિમાગ ખરાબ જ છે. ઉપયોગ નહીં કરો તો વધારે ખરાબ થશે. માટે મારા સવાલનો જવાબ આપો કે – બાપને શિષ્યનું નામ ફળ્યું નહીં ને બેટાને ગુરુનું નામ ફળ્યું નહીં તો એ બાપ-બેટો કોણ ને એ ગુરુ-શિષ્ય કોણ?

તને ક્યાંથી આવા ઢંગધડા વગરના સવાલો સૂજે છે?

પ્રયત્ન તો કરો. મમ્મીના હાથની ચાનું તો માન રાખો.

મને તારા સવાલમાં કશી ગતાગમ પડતી નથી.

ગતાગમ હું પાડું. જૂઓ. એક બાપ છે. એને એક બેટો છે. સામે એક ગુરુ છે ને એ ગુરુને એક શિષ્ય છે. આટલું બરાબર સમજાયું?

સમજાયુ.

હવે ધ્યાનથી સાંભળો. એ બાપને પનારો પડે છે પેલા શિષ્યનાં નામસાથે. પણ એમાં એ જોઈએ એવા ફાવતા નથી. એવી જ રીતે એ બેટાને પનારો પડે છે પેલા ગુરુનાં નામ સાથે. પણ એનેય એમાં ખાસ ફાયદો થતો નથી. તો એ બાપ-બેટો કોણ? ને એ ગુરુ-શિષ્ય કોણ?

જશુભાઈ કામે લાગી ગયા. જીતુ રમવા જતો રહ્યો. જમવા ટાણે ફરી ભેગા થયા ત્યારે જીતુએ જવાબ માંગ્યો.

તું મને નિરાંતે ખાવા તો દે.

ખાધાં પછી પણ જશુભાઈ પાસે જવાબ નહોતો! જીતુએ એમની મુશ્કેલી ઓછી કરવા કહ્યું: પપ્પા, એ બાપ-બેટો બંને ફિલ્મી દુનિયાના જાણીતા કલાકારો છે. હવે તો એકદમ આસાન થઈ ગયું.

તું અમિતાભ અને અભિષેકની વાત તો નથી કરતો?

બિલકુલ સહી જવાબ. પણ પપ્પા, હજી ગુરુ-શિષ્યનાં નામ બાકી રહ્યાં. દિમાગ દોડાવો.

નથી દોડતું દીકરા.

જૂઓ.તમારે માટે એક હેલ્પ-લાઈન ખોલી આપું છું. એ ગુરુ-શિષ્ય મહાભારતનાં પાત્રો છે.

મહાભારતમાં તો ગુરુ દ્રોણ હતા

શાબાશ પપ્પા! હવે શિષ્યનું નામ બોલોજી.

અર્જુન?

અર્જુન નહીં. બીજા શિષ્યનું નામ બોલો. બીજો શિષ્ય મારા જેવો હતો. ગુરુના કલાસ ભરે નહીં છતાંય પાસ થાય એવો.અર્જુનને પણ ભારે પડે એવો.

એકલવ્ય?

બિલકુલ સહી જવાબ!

હવે સમજાયુંને કે અમિતાભને કે શિષ્યનું નામ ફળ્યું નહીં ને અભિષેકને ગુરુનું નામ ફળ્યું નહીં.

મને હજી તારી વાતમાં કશી સમજણ પડતી નથી.

મને તમારાં સામાન્ય જ્ઞાન માટે દયા આવે છે પપ્પા. તમને એટલી ખબર નથી કે અમિતાભની ‘એકલવ્ય’ ફિલ્મ ચાલી નહીં ને અભિષેકની ‘ દ્રોણા’ ચાલી નહીં.

ઓહોહોહો!!! તું કેવાં કેવાં જોડકાં જોડે છે? છાનોમનો ભણવાનું કર.

એ.. આવાં જોડકાં જોડીએ ને તો સામાન્ય જ્ઞાન વધે ને ક્યારેક કરોડપતિ થઈ જવાય! પપ્પા, તમે હજી ‘સ્લમ્ડોગ-કરોડપતિ’ જોઈ નથીને? જોઈ નાખો. પછી એ બાબત મારી સાથે ચર્ચા કરજો. આપણે ફરી મળીશું સાંજનાં ભોજન વખતે. ત્યાં સુધી તમે કરો આરામ અને હું જાઉં છું રમવા.

તમને ગજની-કટ કેવી લાગી?

એ…. હું ગજનીનાં દર્શનાર્થે જાઉં છું. કહીને જાઉં છું જેથી પાછળથી વિવાદ ન થાય. જીતુએ ઉચ્ચ કક્ષાની ભાષામાં એના પપ્પાને જણાવ્યું.

ગજનીનાં? જશુભાઈની આંખો પહોળી થઈ ગઈ.

હા.ગજની જોવા જાઉં છું અને એ પણ આઈનોક્સમાં

આઈનોક્સમાં? જશુભાઈની આંખો વધારે  પહોળી થઈ ગઈ.

ભયભીત થવાની જરૂર નથી. હું સ્વખર્ચે  નથી જતો.

તો?

મને મારા મિત્ર નંદુના પપ્પા બતાવે છે.

કઈ ખુશીમાં?

વાત જાણે એમ છે કે નંદુને એની શાળામાં મારા પ્રિય લેખક  વિષે બોલવાનું હતું. એને તો કોઈ લેખક વિષે કશી ખબર જ નહોતી એટલે  એણે મારી મદદ માંગી અને મેં  કરી. પરિણામે એનો પહેલો નંબર આવ્યો. એટલે એના પપ્પા ખુશ થઈને અમને બંનેને ગજની જોવા લઈ જાય છે.

શું વાત કરે છે તું? તું વળી લેખકો વિષે જાણતો થઈ ગયો? ક્યા લેખક વિષે તેં તૈયાર કરાવ્યું હતું એ તો કહે.

ગુજરાતના લોકપ્રિય લેખક શ્રી ટપુભાઈ પોપટભાઈ જોબનપૂત્રા.

ટપુભાઈ પોપટભાઈ જોબનપૂત્રા? એ તો મારા મામા થાય.

તો હું ક્યાં ના પાડું છું?

પણ એ તો સાવરકુંડલાની શાક માર્કેટમાં શાકભાજી વેચે છે

તો હું ક્યાં ના પાડું છું.?

પણ એ લેખક નથી.

શો ફરક પડે છે પપ્પા! નંદુની શાળામાં બધાંએ માની લીધું કે  શ્રી ટપુભાઈ પોપટભાઈ જોબનપૂત્રા નામના લોકપ્રિય લેખક છે. એમણે વીસ નવલકથાઓ લખી છે. દસવાર્તાસંગ્રહો ને પાંચ કાવ્યસંગ્રહો બહાર પાડ્યા છે.. એમને કુલ સાત એવોર્ડ મળ્યા છે ને  શ્રી નરેન્દ્ર મોદી દ્વારા  એમનું સન્માન પણ થયું છે. બધું જ માની લીધું.

આટલું  હળાહળ જૂઠાણું ચલાવતાં તમને શરમ ન આવી?

એ લોકોને સાંભળતાં શરમ ન આવી એનું શું?

પણ તું આવાં ગતકડાં ચલાવતાં શીખ્યો ક્યાંથી?

એ… આપણાં આંખકાન ખુલ્લાં રાખીને જીવીએ તો બધું આવડી જાય. હવે હું જઈ શકું?

જા દીકરા જા. તને રોકવાવાળો હું કોણ?

આભાર.પપ્પા આ આમિરખાનની ગજની-કટ ગજબની છે નહીં? તમને એ કેવી લાગે છે?

મને તો એ… વિચાર કરીને જશુભાઈએ જવાબ આપ્યો કે ભારત-પાકિસ્તાનની સરહદ જેવી લાગે છે.

comments માં કાગડા ઊડે email માં ઢગલો

જગલો માથે હાથ દઈને બેસી ગયો.

“ કાં સું થયું?” ભગલાએ પૂછ્યું.

“ આ હિસાબ સમજાતો નથી.” જગલો ગળગળો થઈ ગયો.

“ સેનો હિસાબ વળી?”

“ આ જોને comments માં કાગડા ઊડેસ ને email માં ઢગલો થ્યોસ.”

“ તું સું કેવા માંગેસ ઈ મને હજી નથી સમજાતું.”

“એ.. આ બ્લોગની વાત કરુંસ. કાલ્યનોજ દાખલો દઉં  તો મારા બ્લોગની મુલાકાત લીધી પૂરાં દસ જણાંએ.”

“ લે દસ કાંઈ ઓછાં પડેસ?’

“ વાત તો પૂરી સાંભળ્ય. દસમાંથી  comment  લખી એકે.”

“ એક તો એક. આવીને. આપણું એમાં કાઈ ગ્યું? બિલકુલ  નો હોત તો?  આપણે સવળો અરથ લેવાનો.”

” તારે મારી વાત પૂરી સાંભળવીસ કે નહીં? ”

“સંભળાવને કોણ ના પડેસ?”

“ હું એમ કઉંસ કે મારા બ્લોગની મુલાકાત લીધી ફક્ત દસ જણાંએ એનો મને કોઈ વાંધો  નથી. Comment લખી એકે જ. એનોય મને વાંધો નથી. પણ પોતાના બ્લોગની મુલાકાત લેવા માટે email થી આમંત્રણ મોક્લ્યાં છે વીસ જણાંએ. આ હળાહળ અન્યાય  નથી?”

“  લે કર વાત. એમાં અન્યાય કેવો? તારો ગામ આખામાં કોઈ ભાવ પૂછતું નથી ને વીસ વીસ આમંત્રણ મળે એ તો હરખાવા જેવી વાત છે.”

“તું સમજ્યો નહીં. હું એમ કેવા માંગુસ કે ઓછાંમાં ઓછાં દસ જણાં એવાં છે કે જેણે મારા બ્લોગની મુલાકાત લીધી નથી પણ પોતાના બ્લોગની મુલાકાત લેવા માટે મને આમંત્રણ ઠપકાર્યાં છે. આવું હાલે કાંઈ? આ તો કાલ્યનો દાખલો છે રોજનો હિસાબ માંડું તો આંકડો મોટો થાય છે.”

“ હું તો એમ માનુંસ કે આમંત્રણને માન આપવું જોઈએ.”

”  અરે મારા ભગાભાઈ. હું તો વગર આમંત્રણે જુદા જુદા બ્લોગની મુલાકાત લઉં જ છું. સારું લાગે તો બે શબ્દો લખું પણ છું. પણ..”

“ મતલબ કે એક તરફી વેવારની વાત થઈ.”

“  હવે તું સમજ્યો.  આ તો એવું થયું કે ઈ  આપણાં કાચાંપાકાં ઘર સામું  જૂએ નહીં ને એની ઘેર બોલાવ્યા કરે. એટલા બધા email  આવે છે કે સું કરવું એની સમજણ પડતી નથી. કાંઈ રસ્તો નથી સૂજતો.”

“ વીજળીના ચમકારે Delete કરી નખાય જગાભાઈ.”

” જીવ નથી હાલતો. ભગાભાઈ.”

“તો તારી પીડા તું ભોગવ. હું તો આ હાલ્યો.”

ભગો ગયો. ખૂબ વિચારના અંતે જગાના અત્મામાંથી અવાજ આવ્યો.

એણે mouse પર હાથ મૂક્યો.