એ …નવા વરહના રામરામ બાપલા!

બ્લોગજગત

    મુકામ શ્રી બ્લોગજગતના સર્વે ભાઈઓ.બહેનો અને ભાંડરડાવ.

એતાન  શ્રી અસરના ઓટલેથી અખંડ ઓટલાધારીના નવા વરહના ઝાઝેરા કરીને રામરામ વાંચવા. ખાસ લખવાનું કે ઓણસાલ આણીકોરના તમામ બ્લોગખેતરોમાં પાક સોળ આની થયો છે.ઠેરઠેર ધોધમાર લાગણી ખાબકી હોવાથી ગઝલગીતોનાં ગાડાં ભરાયાં છે.વાર્તાનું વાવેતર ઓછું થયું હતું. પણ પાક સારો ઉતર્યો છે. વળી રોકડિયા પાક જેવાં કે લેખ, માહિતી અને સનસનાટી વગેરેનો પાક પણ સારો ઉતર્યો છે. એટલે બધાં ખૂબ ઉમંગ અને ઉત્સાહથી દિવાળી ઉજવી રહ્યાં છે ફટાકડા ફટફટ ફૂટે છે. બ્લોગે બ્લોગે વાનગીઓ નાં ઘાણ ઉતરી રહ્યા છે. તૈયાર વાનગીઓનું ચલણ વધ્યું છે. છતાંય હજી ઘણાં ઠેકાણે પરંપરા જળવાઈ રહી છે એથી  જાતમહેનતથી અવનવી વાનગીઓથી બ્લોગ છલકાઈ રહ્યા છે.

તમારી કોર્ય પણ  વરહ સારું હશે.  ને દિવાળીની ખૂબ ધામધૂમ હશે. આવતા નવા વરહમાં શ્રી બ્લોગ નારાયણની કૃપાથી તમારા સહુના બ્લોગ હર્યાભર્યા રહે, ઢગલામોઢે LIKE મળે અને સૂંડલામોઢે પ્રતિભાવો મળે એવી અમારાં  મનની ઈચ્છા છે.

અનુકૂળતાએ અમારા બ્લોગ ઢાળા આંટો મારતા રહેશો તો અમને સારું લાગશે. બેચાર વાતુંચીતું થાશે અને ઇ બહાને અમને કાંઇક નવું જાણવા મળશે.

આ સાથે અસરના ઓટલેથી બાપુ અને ભગો પણ નવા વરહના રામરામ લખાવે છે. વળી જીતુ, જશુભાઈ અને બહેન નયના પણ નવા વરહના સાલમુબારક લખાવે છે.  થોડા દી પહેલાં રંગલો અને રંગલી આવ્યાં હતાં. એમના તરફથી પણ ખાસ રામરામ વાંચવા. શ્રી ચિત્તભ્રમજી મહારાજ અવારનવાર આવતા રહે છે. એમની વાણીમાંથી ઘણી પ્રેરણા મળતી રહે છે.

બસ. થોડું લખ્યું ઝાઝું માનજો અને આ કાગળનો જવાબ વહેલાસર આપશો.

-લિખિતંગ અસર ઓટલાધારીના ઝાઝેરા રામરામ.

Advertisements

બ્લોગજગતની ગાડી આવી રે રસિયા રાજા

બ્લોગજગત

મિત્રો,

આ બ્લોગજગત એ લાંબા અંતરની લોકલ ગાડી  જેવું છે. જેમ લોકલ ગાડીમાં વિવિધ પ્રકારના મુસાફરો જોવા મળે છે તેમ આ બ્લોગગાડીમાં વિવીધ પ્રકારના બ્લોગમુસાફરો જોવા મળે છે. જેવાં કે:

* ઘણા વખતથી બેઠેલા. જામી ગયેલા. પહોળા અને લાં…….બા થઈને પડેલા.પુષ્કળ બિસ્તરા- પોટલાં સાથે લઈને નીકળેલા. બ્લોગના ડબ્બાને જ પોતાનું ઘર સમજનારા. બ્લોગપાટલી પર જ મોટા ભાગની દૈનિક  ક્રિયાઓ કરનારા. થોડીવાર માટે ન દેખાય તો કોઈને એમ થાય કે, એ કોઈ સ્ટેશને બ્લોગગાડીમાથી ઉતરીગયા હશે! ત્યાં તો એ દેખાય! એ કદાચ બાથરૂમમાં જઈને આવ્યા હોય! એ બ્લોગગાડીના ભોમિયા થઇ ગયા હોય. બ્લોગડબ્બાના પંખા ને બારીઓ ને બટનો વગેરેની એમને પૂરી જાણકારી થઇ ગઈ હોવાથી આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હોય! ચપટી વગાડતા હોય તેમ તેઓ  પોસ્ટ  મૂકી દે. છીંક ખાતા હોય તેમ પ્રતિભાવ આપી દે. નવા આવેલા અને ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરો  તરફ એ દયાની નજરે જોતા હોય. આવા જામેલા બ્લોગમુસાફરો  ઊભા થાય ત્યારે ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોને એમ થાય કે, હવે  આપણને બેસવા મળશે. પરંતુ પેલા જામેલા બ્લોગમુસાફર તો  કસરત કરવા માટે ઊભા થયા હોય! હા, આવા બ્લોગમુસાફરો પાસે  પુષ્કળ બ્લોગસામગ્રી હોય જેમાં કેટલીક પોતાની હોય તો કેટલીક તૈયાર લીધેલી હોય. આવા બ્લોગમુસાફરો  બ્લોગ લખતાં લખતાં ઊંઘી શકે અને ઊંઘતાં ઊંઘતાં બ્લોગ લખી શકે! આવા બ્લોગમુસાફરોને સારી ભાષામાં “પૂર્ણ સમયના બ્લોગર્સ”  કહી શકાય.

* થોડા વખતથી બેઠેલા ને રાહતના શ્વાસ લેનારા. હવે,પોતાની સાથે લાવેલી સામગ્રીના ડબ્બા ખોલવાની એમનામાં હિમત આવે છે. એમાંના કેટકાલ,પોતે ભોગવેલી તકલીફો ભૂલ્યા ન હોવાથી; અન્ય ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોને પણ બેસવાની જગ્યા આપવાની ખાનદાની દાખવે છે. કેટલાક વળી એકબીજાની સામગ્રી વહેંચે છે.  .. લો આ ફલાણા કવિની કવિતા… લો આ ક્યાંકથી આવેલું છે . કોનું છે એ ખબર નથી પણ  છે મજાનું! …ના ના નામઠામ વગર ન મૂકાય!ફજેતી થઇ જાય! … આ ગીત છે કે ગઝલ ખબર નથી પડતી. જે હોય તે ઠપકારોને. આફરડું વાજતું ગાજતું માંડવે આવશે.મુલાકાતીઓ અને પ્રતિભાવોની વધતી જતી સંખ્યાથી આવા બ્લોગમુસાફરો ખુશખુશાલ હોય છે. એમનો ઉમંગ પોસ્ટમાંથી છલકાઈને બહાર ઢોળાતો હોય છે! આવા બ્લોગમુસાફરોને સારી ભાષામાં”વિકાસશીલ બ્લોગર્સ” કહી શકાય.

* ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરો.  આમાંથી ઘણાના શ્વાસ હજી હેઠા બેઠા ન હોય. ચડી તો ગયા પણ હવે શું કરવું? આ બ્લોગગાડીનું એન્જીન કઈ દિશામાં છે એની પણ એમને ખબર ન હોય! ઘણા તો પહેર્યે લુગડે આવ્યા હોય એવા બેફીકર હોય! એમને એમ કે :આપણી પાસે શું છે તે કોઈ લઈ  જાશે? બ્લોગગાડી કઈ દિશામાં જશે એની પણ એમને પરવા ન હોય.  પરંતુ જેમને બ્લોગગાડીમાં લાંબી મુસાફરી કરવી  છે  તેમને જગ્યા મળે તો સામગ્રીના ડબ્બા ખોલવાની હોંશ હોય છે.  કેટલાક  બ્લોગમુસાફરો તૈયાર સામગ્રીના પેકેટ તોડી તોડીને પોસ્ટમાં મૂકવા લાગે છે.  તેઓ રાજી થાય ન થાય ત્યાં તો .. ચોરીનો માલ.. ચોરીનો માલ… એવી બૂમાબૂમ થવા લાગે! વળી પાછું જાહેર થાય કે: આ તો ગેરસમજ  થઇ ગઈ છે! ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોમાથી ઘણા ધીરજ ગુમાવીને બીજા બ્લોગડબ્બે ચાલ્યા જાય છે! પરંતુ જેઓ પૂરી નિષ્ઠા ધરાવે છે તેઓ છેવટે પોતાના માટે સ્થાન મેળવી લે છે.

 આવાબ્લોગમુસાફારોને “અર્ધ વિકસિત બ્લોગમુસાફરો ” કહી શકાય.

 બ્લોગમુસાફરોના આ ત્રણ મુખ્ય પ્રકારો જણાવ્યા છે.  એ સિવાયના પણ ઘણા બ્લોગમુસાફરો હોય છે. જેવાં કે: લટકતા, ભટકતા, ખટકતા, અટકતા વગેરે વગેરે!

જેની વાત આપણે પ્રતિભાવના ડબ્બામાં બેસીને કરીશું.  એ સિવાયની પણ વાતો છે. તો આવજો. અમે પ્રતિભાવના ડબ્બામાં બેસીને તમારી રાહ જોઈએ છીએ.

અને હા, રાહ જોતાં જોતાં અમને ઊંઘ આવી ગઈ હોય તો ઉઠાડજો.  વાંધો નહિ. બને તો ચાવાળાને પણ લેતા આવજો.

ચતુર હોય તે જવાબ આપે

ગમ્મત

[મંદિરના બાંકડાઓ પર વડીલ પરિવારના સભ્યો  વચ્ચેની વાતચીત  ચલી રહી છે… ] 

ભગુભઈ – ચ્યમ રાવજીભાઈ આજે મોડા પડ્યા?

રાવજીભઈ- ઓ ભઈ! જવાદોને વાત! એક પોસ્ટ લખીને પબ્લિશ કરવા જતોતોને એની માને પૈણે સાલી લાઈટ ગૈ! અર્ધો કલાકે આઈ રઈ! એમાં મોડું થઈ જ્યું. 

ભગુભઈ- પોસ્ટ નહોતી કરવી!

રાવજીભઈ- મારો નિયમ છે  કે એક વખત પોસ્ટ લખાઈ ગૈ એટલે એને રાખી નૈ મૂકવાની. એને  હેડતી કરવાની  એટલે  પ્રતિભાવો  આવતા થાયને?

ભગુભઈ-  કેટલા દસ પંદર આયા હશે?

રાવજીભઈ-ઓ ભઈ! દસપંદરની ક્યાં મેથી મારો છો ? રેઢા પડ્યા છે? બધા આપણી જેમ નવરા નોય! હા બે  પ્રતિભાવ આવી જ્યા!

સોમભઈ – એમાં એક તો પેલા  રાધારમણનો હશે?

રાવજીભઈ- હોવે! તમને ચ્યમ ખબર ?

સોમભઈ- ચ્યમ ના હોય!  મને પણ એ ભઈ પ્રતિભાવ આલે છે હો .

રાવજીભઈ- એ રાધારમણ તો જબરા  છે લ્યા! તમે પોસ્ટ મૂકો ન મૂકો ત્યાં તો એનો પ્રતિભાવ આવીને ઊભો જ હોય!

ભગુભઈ- ઝડપી પ્રતિભાવ સેવા!  

રાવજીભઈ-  વાંચ્યા વગર જ પ્રતિભાવ આલે પછી ઝડપી જ હોયને! તમે લખો  કશું ને એ લખે કશું! સાંધાનોય મેળ નૈ!

સોમભઈ – ઓ ભઈ! એવું બધું નૈ જોવાનું !  પ્રતિભાવ આલે છે એ જ ઘણું!  ધરમની ગાયના દાંત નૈ જોવાના! શું કો  છો ભગુભઈ?

ભગુભઈ- આપણે તો પોસ્ટ મૂકીને  છૂટ્ટા! જેને વાંચવું હોય તે વાંચે ને પ્રતિભાવ આલવો હોય તે આલે! આપણે પાછું વળીને એ પોસ્ટ પર જોવાનું જ નૈ!  રોજ નવી ગીલ્લી ને નવો દાવ! મારા બ્લોગ પર જોજો.. એકદમ શાંતિ! ટાંકણી પડે તોય સંભળાય.

સોમભઈ- સંભળાયજને! તમારા બ્લોગ પર તમારી સિવાય કોઈ હોય જ નૈ તો! આ રાવજીભઈના બ્લોગે તો ભાતભાતની ખોપરીઓ સામસામી ભટકાય!

રાવજીભઈ- હોવે! મને તો ખેંચાખેંચી વગર મજા જ નૈ આવે!

સોમભઈ – હવે એમાં એવું થાય છે કે રાવજીભઈની દાઝ ઘણા મારા બ્લોગ પર કાઢે છે! મારા લખાણ  માટે રાવજીભઈએ પ્રતિભાવ આલ્યો હોય તો એની સામે મોરચો મારા બ્લોગ પર મંડાય!  એમાં મેં શું લખ્યું ને કેવું લખ્યું એની વાત તો બાજુ પર રૈ જાય ને સામસામે પથ્થરમારો થતો હોય એમ પ્રતિભાવો ના ઘા થાય! સાલું આપણે દિમાગનું દઈં કરીને પોસ્ટ  મૂકી હોય પણ પ્રતિભાવોમાં  બીજી જ વાતોની મેથી મરાતી હોય!

ભગુભઈ-  બ્લોગમાં પોસ્ટ  મૂકવા ખાતર  દિમાગનું દઈં કરાય જ નૈ .  

સોમભઈ- તો શું કરાય? 

ભગુભઈ- …… …… 

[હે ચતુર વાચકમિત્રો ભગુભઈએ સોમભઈના સવાલમાં માત્ર બે શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો કે બ્લોગમાં પોસ્ટ મૂકવા માટે શું કરાય! એ બે શબ્દો ક્યા હશે તે બાબત આપ સહુ જણાવશો તો અમારા આ લેખની શોભામાં અભિવૃદ્ધિ  થશે. ]

સરકારી બ્લોગખાતાએ આવતી કાલે રજા જાહેર કરી

બ્લોગજગત

મિત્રો,

ધારો કે: સરકારી બ્લોગખાતા જેવું કોઈ ખાતું હોય  અને તે, આવતી કાલે ભારત-પાકિસ્તાન વચ્ચેની સેમિફાઈનલ મેચના કારણે રજા જાહેર કરે તો એની જાહેરાત આવી હોય!

બ્લોગલેખન કાર્યાલય

જાહેર બ્લોગખાતું

બ્લોગભવન.  બ્લોગનગર.

તા.29-03-2011

આથી અમારા માનવંતા વાચકોને જણાવવાનું કે, આવતી કાલે ભારત -પાકિસ્તાન વચ્ચે ક્રિકેટની સેમિફાઈનલ મેચ હોવાથી  અમારા કાર્યાલયમાં બ્લોગલેખકો ફરજ પર આવે તેવી શક્યતા નહિવત છે.  જો કર્મચારીઓ જ ગેરહાજર હોય તો અધિકારી ગણ કોના પર અધિકાર જમાવે? આથી અધિકારી ગણ પણ હાજર રહેશે નહીં.  આ ઉપરાંત વાચનલાભાર્થીઓ પણ બ્લોગકાર્યાલયની મુલાકાતે આવે એવી શક્યતા ઓછી છે. આ સંજોગોને ધ્યાનમાં લઈને બ્લોગખાતા તરફથી આવતી કાલે તા. 30-03- 2011ના રોજ  રજા જાહેર કરી છે.

આવતીકાલે આપ સહુ મેચનો  પૂરો આનંદ માણશો એવી આશા છે.

-હુકમથી,

બ્લોગાધિકારી.

એક સફળ પ્રયોગ- વાંદરાનું બ્લોગલેખન!

ગમ્મત
Monkey ;).

Image via Wikipedia

મિત્રો,  આજનો યુગ સંશોધનનો યુગ છે. અવનવાં  સંશોધનો થયાં કરે છે! નવાં નવાં તારણો આવ્યાં કરે છે! તે માટે વારંવાર જાતજાતના પ્રયોગો થયા કરે છે! ક્યારેક સસલાને ચોકલેટ ખવડાવાય છે ને સાબિત કરાય છે કે ચોકલેટ ખાધાં પછી સસલાની દોડવાની શક્તિમાં વધારો થયો! ક્યારેક  ગલૂડિયાંને મહિનાઓ  સુધી  હિમેશ રેશમિયાનાં ગીતો સંભળાવાય છે ને પછી તારણ કઢાય છે કે:  આના પરિણામે ગલૂડિયાં વહેલાં ભસતાં થયાં! આ પ્રવૃત્તિ પાછળ મોટાં મોટાં ભેજાં કામ કરતાં હોય છે.

આવાં કેટલાક ભેજાઓએ એક વાંદરા દ્વારા  બ્લોગલેખન થઈ શકે કે નહીં તે માટેનો પ્રયોગ શરૂ  કર્યો.  બહુ જ  ઝડપથી  તેમને સારું પરિણામ મળ્યું. તેમને લાગ્યું કે- હવે જાહેરમાં વાંદરા દ્વારા બ્લોગલેખન થાય તો આખું વિશ્વ આપણા પ્રયોગનું સુંદર પરિણામ જોઈ શકે.   તેમણે તારીખ  અને સમય જાહેર કર્યાં.

મીડિયાને જોઈતો મસાલો મળી ગયો! ચર્ચાઓ ચાલુ થઈ ગઈ! ચેનલ્સ પરથી આકર્ષક  શીર્ષકો સાથે કાર્યક્રમો રજૂ થવા લાગ્યા. જેવા કે:

— એક પૂર્વજનું બ્લોગલેખન!

— એક બંદર બ્લોગજગત કે અંદર.

– બંદર કરેગા બ્લોગલેખન.

-લેખકો કી નહીં ચલેગી દાદાગીરી.

– બંદર કરેગા અપને મન કી બાત.

ચેનલ્સ પરથી મેસેજ માટે   દર્શકોને આમંત્રણો અપાયાં. જેમ કે :

— તમને શું લાગે છે? વાંદરો બ્લોગ લખશે? હા  કે ના?..અમને SMS કરો.

— વાંદરો પહેલી પોસ્ટ શાની કરશે?  ગઝલ?  ગીત ? વાર્તા?  પોતાની રોજનીશી ? .. અમને SMS  કરો.

—- તમને શું લાગે છે? માનવ-લેખકો ભૂતકાળની  વાત બની જશે?  હા કે ના? … અમને SMS કરો.

ટીવીના પરદા પરથી એનિમેશન દ્વારા વાંદરાના બ્લોગલેખનની તસવીરોનો ઢગલો થવા લાગ્યો!

પતંગિયાં  જેવી છોકરીઓ  બંદરના મહોરાં પહેરીને  મીઠું મીઠું બકબકવા લાગી!

જો વાંદરા બ્લોગલેખન કરી શકે તો ભવિષ્યમાં  લેખક કે ચિંતક પણ બની શકે  એવી સંભાવનાઓ પ્રગટવા લાગી.  ટીવી સ્ટુડિઓમાં એના એ જ  ખખડી ગયેલા ચિંતકો અને લેખકોની સાથે વાર્તાલાપો થવા લાગ્યા.  તમાચો મારીને ગાલ રાતો રાખતા હોય તેમ તેઓ મને કમને આ નવી ક્રાંતિને આવકારવા લાગ્યા.

બહુ જ ટૂંકા સમયમાં વાંદરાઓ ઓરકુટ અને ફેસબૂક જેવી વેબસાઈટ પર પણ સક્રિય થઈ જશે એવી અપેક્ષાઓ રજૂ થવા લાગી!

ટૂંકમાં મેડિયાની તાકાતના  કારણે  બંદરોત્સવ જેવો માહોલ થઈ ચૂક્યો! દર્શકો પેટ્રોલનો કે અન્ય ચીજોનો ભવવધારો ભૂલી  ગયા! કૌભાંડો  ભૂલી  ગયા!

વિરોધપક્ષોને આ આખી ઘટના પાછળ સત્તાધારી પક્ષનો  હાથ દેખાવા લાગ્યો!

જેને બ્લોગલેખન બાબત કશી જાણકારી નહોતી તેમને પણ ખબર પડવા ગી કે —– બ્લોગ કેમ બનાવાય, કેમ લખાય,  કેવી ચર્ચાઓ થાય અનેર કેવી  જાણકારી વધે ને સૂંઠના ગાંગડે કેવીરીતે ગાંધી થઈ જવાય!

એક વાંદરો બ્લોગ લખે  તો આપણે તો માણસ જેવા માણસ! આપણે પણ કેમ બ્લોગ ન બનાવીએ?એવી પ્રેરણાથી દોરવાઈને માંડ્યા બધાં બ્લોગ બનાવવા! જેને સગવડ નહોતી તેઓ સગાંવહાલાંને ત્યાં પહોંચ્યાં!  સાયબર કેફેમાં ચહલપહલ વધી ગઈ!  સાયબરકેફેની બહાર ભાવવધારાનાં પાટિયાં ઝૂલવાં લાગ્યાં.

યથાશક્તિ બ્લોગદાનનો પ્રવાહ શરૂ થયો! બ્લોગ્સની અંખ્યામાં ભયંકર ઉછાળો આવ્યો.

… અને મિત્રો,  એ  ધન્ય ઘડી  આવી પહોંચી!

એક જાહેર કાર્યક્રમમાં ઇન્ટરનેટના જોડાણ સાથેનું  કમ્પ્યૂટર  મુકાઈ ગયું!

પત્રકારો  અને  તસવીરકારો  સાવધાન થઈ ગયા.  આખરે પોતપોતાની ચેનલના વટનો સવાલ હતો. આ કાર્યક્રમને દર્શકો સમક્ષ  એવી ક્રીતે રજૂ કરવાનો હતો કે દર્શક  ચેનલ બદલવાનું નામ ન લે.

વારતહેવારે હાજર થઈ જવાની કુશળતા ધરાવનારા રાજકીય,સામાજિક તેમ જ ધાર્મિક આગેવાનો આવી  પહોંચ્યા હતા.

ખાસ પસંદ કરાયેલા લોકોને  આ કાર્યક્રમના ભાગીદાર બનાવાયા હતા. જેમાંથી ઘણાંના હાથમાં સ્લોગન લખેલાં પાટિયાં હતા. તો ઘણાંના ચહેરા પર વાનરનાંમહોરાં હતાં.

દર્શકો ટીવી  સામેથી હટવાનું નામ નહોતા લેતા.

છેવટે એ ધન્ય ઘડી પણ આવી પહોંચી.

ને આવી પહોંચ્યા  વાનરશ્રી!

પ્રાણીપ્રેમી મંડળની બહેનોએ વાંદરાની આરતી ઉતારી. તેને  ચમચી ભરીને દહીં ખવડાવ્યું.  વાંદરાની ડોક હારતોરાથી ઢંકાઈ ગઈ.  આ કારણે અકળાયેલા વાંદરાએ હારતોરાને તોડીને પોતાની નારાજગી રજૂ કરી  જેની જાણ સહુ પ્રથમ પોતાના દર્શકો સુધી પહોંચાડી હોવાની શેખી દરેક ચેનલ મારવા લાગી!

વાંદરો કમ્પ્યૂટર તરફ આગળ વધ્યો.  હરખપદુડી જનતા પોકારો કરવા લાગી…

— બંદરજી તૂમ આગે બઢો.. હમ તૂમ્હારે સાથ હૈ.

— બંદર સે જો ટકરાયેગા … સીધા ઉપર જાયેગા.

— બંદરજી  કરેગા  બ્લોગલેખન… આજ દેખેગા ઇંન્સાન.

વાંદરો કમ્પ્યૂટરની સાવ  સામે  પહોંચ્યો.  વિશ્વભરના દર્શકોના દિલની ધડકનો વધી ગઈ! શું થશે?  વાંદર બ્લોગલેખન કરશે કે નહી? કરશે તો કેવું કરશે?

પોસ્ટનું શીર્ષક તો તૈયાર જ હતું.

પ્રથમ ચરણ

વાંદરાએ માત્ર પોસ્ટનું લખાણ લખવાનું હતુ.

.. ને વાંદરાએ આજુબાજુ નજર કરી.  તેને લખવાનો મૂડ આવે તે માટે  ફળોની ટોપલી પણ તૈયાર હતી.

વાંદરો  ફળો  ખાવા લાગ્યો અને ખાતાં ખાતાં  ફળો જનતા તરફ પણ ફેંકવા લાગ્યો.  કોઈ બાપુશ્રીએ ફેંકેલો પ્રસાદ ઝીલતી હોય તેમ હરખઘેલી જનતા પડાપડી કરવા લાગી. જેના કારણે ઘણાં લોકો ભોંયભેગાં થઈ ગયાં.

થોડીવાર માટે અફડાતફડીનો માહોલ થઈ ગયો.

આયોજકોના જીવ અધ્ધર થઈ ગયા.

ત્યાં તો વાંદરો ફરી કમ્પ્યૂટર  તરફ આગળ વધ્યો. હવે  તે  આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હતો.

તેણે જનતા તરફ જોઈને  પોતાનો હાથ ઊંચો કર્યો.

જનતા ભાવવિભોર થઈ ગઈ!

આયોજકોના જીવમાં જીવ આવ્યો.

વાંદરો કમ્પ્યુટરની સાવ સામે પહોંચ્યો.

કેમેરા સાવધાન થઈ ગયા.

વાંદરાએ  એક નજર પોતાના બ્લોગ પર કરી.

પછી તેણે બીજી  કોઈ વેબસાઈટ ખોલી!

ક્લિક કરીને …

Ctrl + A   કર્યું.

પછી કર્યું… Ctrl + C

ને પછી આવ્યો પોતાના બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા.

પણ એ પોસ્ટ કરતાં પહેલાં તેણે દબંગ સ્ટાઈલથી ડાન્સ કર્યો.  વિશ્વભેરના યુવાનો આ દૃશ્યથી પ્રભાવિત થઈને ઝૂમી ઊઠયા.

ને વાંદરાએ કરી નાંખ્યું  Ctrl + V …

ને ફરીથી જનતા તરફ હાથ હલાવીને સમગ્ર પ્રયોગની સફળતાનો ડંકો વગાડતો હોય તેમ Publish પર  ક્લિક કરી દીધું!

ને દુનિયાભરમાં વાનરશ્રીનો જયજયકાર થઈ ગયો.

આયોજકો એકબીજાને હરખથી ભેટી પડ્યા.

આખરે તેમના થકી જ એક નવા યુગનું મંડાણ થઈ ચૂક્યું હતું.

ને છેલ્લી વાત!….

એ પોસ્ટના લખાણ વાંચવા મટે આયોજકોને પણ માથાકૂટ  કરવી પડી!

ચાઈનીઝ ભાષાના જાણકારોની મદદ લેવી પડી!

હવે માણો અમારું કૉપીપેસ્ટ… http://en.wikipedia.org/wiki/Infinite_monkey_theorem ના સૌજન્યથી તેમજ  બ્લોગમિત્ર પંચમભાઈના સૂચન થકી.

Given enough time, a hypothetical chimpanzeetyping at random would, as part of its output,almost surely produce all of Shakespeare’s plays. Note that a chimpanzee is not a monkey, but anape.
અને આ પણ …
સૌજન્ય – http://www.100monkeys.org/about/

માન્યતાને ધોબીપછાડ! ICUમાં દાખલ!!!!

ગમ્મત, બ્લોગજગત

માન્યતાને ધોબીપછાડ! ICUમાં દાખલ!!!!

આ ખબર વાયુવેગે ફિલ્મીજગતમાં ફેલાઈ ગયા.  મુન્નાભાઈ  પર ફોન પર  ફોન આવવા લાગ્યા!

વીર મીડિયાવાળાએ મુન્નાભાઈના ઘરની બહાર અડ્ડૉ જમાવી દીધો. કેટાલાક તો કેમેરા સાથે વિવિધ હોસ્પિટલ્સમાં પહોંચીને બક્બક કરવા લાગ્યા.  જેમ કે : આપ દેખ રહે હૈ ..  યે આપકે સામને બીચકેન્ડી હોસ્પિટલ હૈ.  આપકો માલુમ હોગા કિ સુપરસ્ટાર અમિતાભ બચ્ચનકી બીમારીકા ઇલાજ  યહાં કિયા ગયા થા  ઔર વે મૌત કો હરાકર યહાં સે વાપસ હમારે  બિચ આયે થે… આજ  યહી  ચમત્કારિક જગહ પર  માન્યતા કા ભી ઇલાજ હો રહા હો ઐસી સંભાવના સે ઇન્કાર  નહીં કિયા જા સકતા. હમ પૂરી કોશિશ કર રહે હૈ કિ આપ કો માન્યતા  ઔર માન્યતા કી હાલત કે બારે મેં  સબકૂછ બતાયા જાય…  લેકિન અભી લેતે હૈ છોટા સા બ્રેક ઔર આગે કી ખબર લેકે જલ્દ હી વાપસ આતે હૈ…

પતંગિયાં જેવી છોકરીઓ જનતાની વચ્ચે જઈને ભાતભાતના સવાલો  પૂછવા લાગી. જેવા કે:

આપ  માન્યતા કે બારે મેં ક્યા જાનતે હૈ? આપને માન્યતા કો કભી દેખા હૈ ?

ભાઈસાબ, આપ માન્યતા કે લિયે કુછ શુભકામના  દેને ચાહતે હૈ ?

ક્યા આપ માનતે હૈ કિ  માન્યતા પર જો હમલા હુઆ હૈ વો ગલત હૈ ?

આપ બતાઈયે કિ મુન્નાભાઈ અબ ક્યા એક્શન લેંગે?

…. ટીવી પરથી  માન્યતાની હાલત માટે વિવિધ  વિકલ્પો માટે SMS કરવાની માંગણીઓ  થવા લાગી.

માન્યતા જલ્દી સાજી થઈ જાય તે માટે લોકોના સંદેશાઓ ટીવી પરથી પ્રસારિત થવા લાગ્યા. જેવા કે:

માન્યતા તુમ જલ્દી અચ્છી હો જાઓ.  હમે  મુન્નાભાઈ કી  જરૂરત હૈ ઔર મુન્નાભાઈ કો તુમ્હારી!

મુન્નાભાઈ આપ હિંમત  મત હારના. હમ આપ કે સાથ હૈ.

માન્યતા કો પટકાનેવાલે કો સખ્ત સજા દી જાય.

માન્યતા તુમ્હેં કુછ નહીં હોગા.  સબ કી દુવાએં રંગ લાયેગી.

..મુન્નાભાઈની   હાલત કફોડી થઈ ગઈ હતી! માન્યતા તેની સામે જ સહીસલામત હતી અને મીડિયાએ ઉપાડો લીધો હતો!!  તેને સમજાતું નહોતું કે આ ખબર  ક્યા કારણસર ફેલાણી!!

તે  વારંવાર સરકિટને ફોન લગાડતો  હતો પણ ફોન લાગતો જ નહોતો.  મુન્નાભાઈની અકળામણનો પાર નહોતો.

… ને સરકિટનો સામેથી જ ફોન આવ્યો…

— ભાઈ યે મૈ ક્યા સુન રહા હૂઁ ?

–મેરી વાટ લગને કા ખબર સુન રહા હૈ તૂ  !

-ભાઈ ટેન્શન  મત લે .  માન્યતા કો કુછ નહીં હોગા.

-અરે માન્યતા કો કુછ નહીં હુઆ હૈ.   યે ગલત ખબર   હૈ.  સરકિટ પતા લગાઓ કિ યે ખબર કૈસે ફેલ ગઈ !

મુન્નાભાઈએ સરકિટને તમામ લફડાની વાત કરી.

-તુમ શાંત હો જાઓ ભાઈ. મૈ  પતા લગાતા હૂં કિ યે લફડા કૈસે હો ગયા!

– દેર મત કરના. ઔર યે ભી દેખના કિ યે લફડા અમરસિંહજી ને  તો નહીં કિયા હૈ!

– મૈને બોલા ના?  તુમ ફિકર મત કરો ભાઈ.

… ને કલાક પછી સરકિટનો ફોન આવ્યો.

— ભાઈ પતા લગ ગયા હૈ.  માન્યતા કો પટકાનેવાલેકા પતા લગ ગયા હૈ.

— તૂ ક્યા બક રહા હૈ. માન્યતા તો મેરે સામને હૈ.  ઔર ઉસકો કુછ નહીં હુઆ  હૈ.

— ભાઈ યે દૂસરી માન્યતા હૈ ઔર ઉસકો એક બ્લોગર પછાડ રહા હૈ.

—  મેરી નહીં તો કિસી ભી  માન્યતા પર વો ઐસા  જૂલ્મ ક્યોં કર રહા હૈ  બદનામી તો મેરી હો રહી હૈ.

– વો તો બહોત સારી માન્યતા કો પછાડ  રહા હૈ.

—  લેકિન ઉસે કોઈ રોકતા નહીં હૈ?

— વો લિખકર માન્યતા કો પછાડ  રહા હૈ ભાઈ.  ઉસે રોકા નહીં જા સકતા.  વો રાઈટર હૈ.  ઔર વો તેરી  માન્યતા કે બારે મેં નહીં લિખતા હૈ.  સબ કી માન્યતા કે બારે મેં લિખતા હૈ.

— તો ઉસે બોલના!

– ક્યા બોલુ ?

— બોલના કિ  એક ટીપ્પણી લિખે  કિ — યે મુન્નાભાઈવાલી માન્યતા કી  બાત નહીં હૈ.

— સમજ ગયા ભાઈ ઔર ઉસે ભી સમજા દેતા  હૂઁ .

— જલ્દી કરના. મેરા દિમાગ કી દુકાન કા શટર બંધ હો ગયા હૈ.

— તૂ  ટેન્શન મત લે ભાઈ. શટર હમ ખોલ દેંગે.

પાઇ કી પેદાશ નહીં લફડે કા પાર નહીં

બ્લોગજગત

તસવીર  :http://ilovebollywood.com/bollywood-news/sanjay-dutt-is-the-original-munna-bhai/ ના સૌજન્યથી

મુન્નાભાઈ:

પાઇ કી પેદાશ નહીં લફડે કા પાર નહીં

બ્લોગજગત મેં   એય મામુ… કોઈ કિસી કા યાર નહીં.

મન મેં આયે વો લિખને કા

જો નહીં હૈ વો દિખને કા

દૂસરે કા તો સવાલ નહીં

ખુદ કા સર પિટને કા

કભી  ઇડલી તો કભી સંભાર નહીં

બ્લોગજગત મેં એય મામુ… કોઈ કિસીકા યાર નહીં.


સરકિટ:

તૂ ટેંશન મત લે ભાઈ.. બ્લોગ મેં ધ્યાન દે.

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો મુન્નાભાઈ..

બી બોલે તો …

બી બોલે તો..

બી બોલે તો બ્લોગર મેં બ્લોગર

મુન્નાભાઈ… સબ સે બડા બ્લોગર


મુન્નાભાઈ:

ગાના કાય કો ગાતા હૈ સરકિટ

મેરે બ્લોગ મેં કર દે એક પોસ્ટ ફીટ

જો વો જાય સુપરહીટ

ઔર મિટ જાય સબ કી ખિટખિટ

બ્લોગ તો બના દિયા લેકિન પોસ્ટ એક ભી તૈયાર નહીં

બ્લોગજગત મેં એય મામુ… કોઈ કિસીકા યાર નહીં


સરકિટ:

તૂ આવાજ કર ભાઈ.

તૂ બોલે તો કિસી કે બ્લોગ કી પૂરી બૉડિ એક મિનિટ મેં લા દૂ ભાઈ


મુન્નાભાઈ:

તો  લા દે ન. ટાઈમ કાય કો વેસ્ટ કરતા હૈ?


સરકિટ:

દેખ ભાઈ.. યે પોસ્ટ કૈસી રહેગી?


મુન્નાભાઈ:

અરે યે તો એકદમ ઝક્કાસ હૈ મામુ.


સરકિટ:

તો દેખ  ભાઈ  યે કર દિયા  ctrl+a

ઔર  યે કર દિયા ctrl+c

ઔર યે કર દિયા ctrl+v

ઔર યે પોસ્ટ આ ગઈ તેરે બ્લોગ મેં


મુન્નાભાઈ:

તૂને તો કિસી કે બ્લોગ કી વાટ લગા દી સરકિટ.


સરકિટ :

ઔર દેખ ભાઈ.  તેરે બ્લોગ મેં પ્રતિભા ભી આ ગઈ.


મુન્નાભાઈ:

તૂ કબ સુધરેગા સરકિટ. ઇસકો પ્રતિભા નહીં બોલતે. પ્રતિભાવ બોલતે હૈ.


સરકિટ:

અરે યે તો પ્રતિભાવ કી લાઈન લગ ગઈ ભાઈ…

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો  મુન્નાભાઈ…

બી બોલે તો …

બી બોલે તો..

બી બોલે તો બ્લોગર મેં બ્લોગર

મુન્નાભાઈ… સબ સે બડા બ્લોગર


બચના એ બ્લોગરો લો મૈ આ ગયા

બ્લોગજગત

હસના  એ બ્લોગરો… લો મૈ આ ગયા

હાસ્ય કા આશિક ફિકર કા દુશ્મન

અપના બ્લોગ  હૈ યારોસે જુદા

હૈ હૈ… હૈ  હા હા  અપના બ્લોહા..હૂ.. હૂ..હૂ… હો… હો…હો...

મિત્રો, બ્લોગલેખનના વિષય પર જો  ફિલ્મ બને તો ફિલ્મનો હીરો આવા એકાદ ગીત સાથે  એંન્ટ્રી પાડે!!

પણ, ગમતાંનો ગુલાલ ઉડાડતી ગુજરાતી બ્લોગદુનિયામાં હાસ્યરચનાઓ  લખનારને આવો ફાંકો રાખવો પોસાય નહીં! કારણ કે, આ  બ્લોગદુનિયામાં ..

પહેલું સુખ તે વાચક મળ્યાં

બીજું શુખ તે કૉમેન્ટ  લાવ્યાં

ત્રીજું સુખ તે છાપરે ચડાવ્યાં

ચોથું સુખ તે …

[તમે પૂરું કરો. હેઠે પછાડવા હોય તો પછાડી પણ શકો]

લોકપ્રિય લેખકો કહેતા હોય છે કે: વાચકો છે તો અમે છીએ. વાચકો જ અમને જીવાડે છે!

આ લેખકો માત્ર મસકો  નથી મારતા. હકીકતની વાત  કહે છે. કારણ કે  તેઓ સમજે છે કે, વાચકો હશે તો પોતાના પુસ્તકો વંચાશે ને વંચાશે તો થોડાંઘણાં વેચાશે!

બ્લોગલેખકને વાસ્તવિક જગતમાં  જીવવા માટે બ્લોગવાચકો કદાચ થોડોઘણો આનંદ પૂરો પાડી શકે પણ બાકીબધું તો પોતાના જોરે જ મેળવવું પડે! પણ અમને કહેવા દો કે, એ જ બ્લોગલેખકને  બ્લોગજગતમાં જીવવા માટે મુલાકાતીઓના માત્ર આંકડા જ  શેર લોહી ચડવનારા હોય છે! ને કૉમેન્ટસ? એ તો બાપુ.. તમે જે ક્યો ઈ! ચરબી કહો તો ચરબી! વિટામિન કહો તો વિટામિન! પ્રોટીન કહો તો પ્રોટીન!

અમે તો અમારી જ વાત કરીશું કે, વાચકો થકી જ અમને વધારે ને વધારે હાસ્યરચનાઓ લખવાનું જોર ચડે છે! ભલે બેપાંચ મિત્રો જ અમારા લખાણને વધાવતાં હોય  પણ અમે ખૂબ જ કલ્પનાશીલ હોવાથી અમને એવું લાગે છે કે; જાણે હજારો બ્લોગવાચકો બૂમો પાડી પાડીને કહેતાં ન હોય કે : યશવંત ઠક્કર .. તુમ આગે બઢો .. [હમ ઘર જાતે હૈ!]

જો કે, અત્યારે અમારો વિચાર તમારી  સમક્ષ હાસ્યરચના રજૂ કરવાનો બિલકુલ નથી!!અમે તો રજૂ કરવા માંગીએ છીએ, “હાસ્યલેખન બાબતના અમારા ગંભીર વિચારો.”. હા, અમે આજે ગંભીર લેખ લખી રહ્યા છીએ. અને હવે પછી અનેક ગંભીર લેખો લખવા માંગીએ છીએ!

આટલું વાંચ્યું ત્યાં સુધીમાં જો તમે હસ્યા નહીં હો તો એ અમારી મોટામાં મોટી સફળતા હશે!! ને જો હસ્યા હો તો પ્લીઝ.. હવે  ન હસતાં. અમને  હાસ્ય બાબત ગંભીર લેખ પૂરો કરવામાં સહકાર આપજો.

તો પહેલો સવાલ અમે જ રજૂ કરીએ છીએ કે: હાસ્યલેખન શા માટે?

અરે, આ જગતમાં પાર વગરની તકલીફો છે.. પીડાઓ ભોગવતી જિંદગીઓ છે…. વેદનાના ગરમ ગરમ વાયરા સહેતાં હૈયાં છે..એક સાંધે ત્યાં તેર તૂટે તેવાં અભાગી માનવી છે.. પીઠ પાછળ ભોંકાતાં ખંજરો છે… ક્યાંક લાગણી-તરસ્યા તો ક્યાંક સ્વાર્થ-ભૂખ્યા સંબધો છે… ડગલે ને પગલે કચડાતાં સપનાં છે…ગોળીએ દેવાનું મન થાય તેવા શેતાનો છે.. જેની છુટ્ટે હાથે લહાણી થાય છે એવી આરાજકતા અને અવ્યવસ્થા      છે.. અરે, લેખક બીજું કશું ન કરે ને માત્ર ને માત્ર આરાજકતા બાબત લખ્યા કરે તોય ખુટે નહીં એટલી આરાજકતાનો ભંડાર છે આ ભૂમી પર… ને તોય હાસ્યરચનાઓ રચવાના અભરખા શા માટે? શા માટે? શા માટે?

શું હાસ્યલેખકને આ બધું અસર નહીં કરતું હોય? એને કોઈ જાતની પીડા નહીં થતી હોય? જે ઝપાટે ચડે એને હાસ્યનો બકરો બનાવી દેવાનો? કોઈ ન મળે તો છેવટે પોતાની જાત તો છે ને? બસ એક જ ધ્યેય કે: હાસ્ય પેદા થવું જોઈએ!!

ને શું હાસ્યલેખકને  ખરેખર ચોવીસે કલાક માત્ર “ફીલગુડ” ના શીતળ વાયરા જ વાયા કરતા હશે? એને ક્યારેય અકળામણ નહીં થતી હોય? ગુસ્સો નહીં આવતો હોય? ને આ બધાંને કારણે એના માથે ટાલ નહીં પડતી હોય? ને એના ચહેરા પર કરચલીઓ નહીં પડતી હોય? હાસ્યલેખક ખરેખર ગુલાબી ગલાબી હશે?  “ઊલ્ટા ચશમાં” સિરિયલમાં આવે છે તેવો તારક મહેતા જેવો જ!

ને હાસ્યલેખન સહેલું છે કે અઘરું છે? ડાબા હાથનો ખેલ છે કે મનનો મેલ છે? હાસ્યલેખકને મંજૂર હોય તે જ હાસ્ય કે વાચકને મંજૂર હોય તે જ હાસ્ય?

બ્લોગ કે પોસ્ટને હાસ્યનું પાટિયું મારી દેવાથી જ કામ ચાલે કે પછી મહેનત કરવી પડે? ને મહેનત કરે તોય દરવખતે એ મહેનત લેખે લાગે ખરી? કે પછી ક્યારેક હાસ્યલેખક  પોતે જ હાસ્યાસ્પદ ન બને?

ને સહુથી અગત્યના સવાલો કે:  શું ક્યારેક હસવામાંથી  ખસવું ન થઈ જાય? ડસવું ન થઈ જાય? ભસવું ન થઈ જાય?

શું લાગે છે તમને? અમે ગંભીર લેખો લખી શકીશું?ને એ પણ હાસ્ય બાબત!  થોડુંઘણુંય આશાનું કિરણ જણાતું હોય તો કહેજો. અમે આગળ વધીશું.  આ તો હજુ શરૂઆત છે એટલે કદાચ થોડીઘણી ખામી જણાય. પણ તમે જોજો આના પછીનો લેખ એકદમ ગંભીર હોય તે માટે અમે પૂરતા પ્રયાસો કરીશું.

બ્લોગકસમ!

બ્લોગની ચરબી ઉતારવાની કળા

બ્લોગજગત

ખાટીમીઠી ચેતવણી: અત્રે બ્લોગની ચરબી ઉતારવાની વાત છે. બ્લોગરની નહીં. માટે ગેરસમજ  ન કરવા વિનંતી.

આજકાલ માનવદેહ પરથી ચરબી ઉતારવાનો ધંધો ધમધોકાર ચાલે છે. કિલોમોઢે વજન ઉતારી આપવાની લાલચો અપાય છે. બાબા અને સ્વામીજીઓ પણ પાપ ઓછું કરવાનાં ઉપાયો બતાવવાના બદલે વજન ઓછું કરવાના ઉપાયો જોરશોરથી બતાવે છે.

પણ  બ્લોગાચાર્યને અફસોસ એ વાતનો છે કે: બ્લોગસમાજમાં ચરબીથી લથપથ બ્લોગદેહો બાબત જરૂરી જાગૃતિ આવી નથી. પરિણામે ઘણા બ્લોગદેહો અનેક પ્રકારની માનસિક અને શારીરિક તકલીફોનો ભોગ બની રહ્યા છે.

બ્લોગાચાર્યનું માનવું છે કે:  આ સમસ્યાનો પાયો બ્લોગજન્મથી જ નંખાય જાય છે! બ્લોગજગતમાં  એક ખોટી માન્યતા પ્રવર્તતી હોય છે કે, જેમ બ્લોગ જાડો તેમ તે તંદુરસ્ત!!!!  પરિણામે બ્લોગ ઉછેર જ અયોગ્ય રીતે થાય છે. જેમ દરેક માબાપને પોતાનાં પોયરામાં કાનુડાના જ દર્શન થતા હોય છે તેમ દરેક બ્લોગજન્મદાતાને પોતાનો બ્લોગ  સર્વશ્રેષ્ઠ જણાતો હોય છે. વળી તેઓ પોતાના બ્લોગના પ્રેમમાં અંધ બનીને બ્લોગને  વધું પડતા લાડ લડાવીને તેમજ  વધું પડતો આહાર આપીને જાડાપાડા બનાવવામાં કોઈએ કસર છોડતા નથી. પછી જયારે પોતાના બ્લોગની કમરને બ્લોગથીમ સાંકડું પડે છે ત્યારે ઘણું જ મોડું થઈ ગયું હોય છે.

જેમ માનવદેહ પરથી ચરબી ઉતારવા માટે ખૂબ જ ધીરજ અને યોગ્ય માર્ગદર્શનની જરૂર રહે છે તેમ બ્લોગદેહની ચરબી ઉતારવા માટે પણ ધીરજ અને યોગ્ય માર્ગદર્શનની જરૂર છે. અન્યથા બ્લોગ ઊલમાંથી ચૂલમાં પડી શકે છે.  જલ્દબાજી કે અણઘડ ઉપાયોથી અવળાં પરિણામો આવવાની સંભાવના છે.

મિત્રો, બ્લોગજગત માટે  ભલે આ સમસ્યા નવી હોય પરંતુ ગુજરાતી સાહિત્ય આ સમસ્યામાંથી પસાર થઈ ચૂક્યું છે.  નવલકથાઓ ચાર ચાર ભાગમાં લખાતી હતી. અમે પણ શરૂઆતમાં પુસ્તકાલયમાંથી જાડીપાડી ચોપડીઓ જ ઉઠાવતા હતા. અઠવાડિયું નિરાંતા!!! નવલિકાના દેહ બાબત તો રીતસરનું આંદોલન જ  શરૂ થયું હતું. ઝીરો ફીગરની નવલિકાનાં ઉપાયો પણ વિચારાયા હતા. એમાં બન્યું એવું કે , નવલિકામાંથી ઘટના રૂપી ચરબી ઓછી કરવાના ધમપછાડામાં કેટલાક વાર્તાકારો નવલિકાના દેહમાં ચિત્રવિચિત્ર પદાર્થો ભરવા લાગ્યા. એનાલીધે નવલિકા એક મુસીબતમાંથી છૂટીને બીજીમાં ફસાઈ. હવે તો નવલિકા બાપડી કઢંગો દેહ લઈને  ગુજરાતી છાપાઓમાં હાડહાડ થાવા ક્યારેક ક્યારેક નીકળી પડે છે.

ગુજરાતી સાહિત્યને જે અગવડતાઓ પડી તે બ્લોગજગતને નહિ પડે કારણ કે, બ્લોગજગત પાસે બ્લોગની ચરબી ઓછી કરવા  માટેના સંપાદનનાં આગવા સાધનો છે! બ્લોગવગા ઓપરેશનનાં ઓરડા છે!!! .. પણ, ઓપરેશનથી બ્લોગની ચરબી ઓછી કરવામાં કુશળતા હોવી જોઈએ.  નહિ તો બ્લોગની ચામડી લબડી પડે અને બ્લોગનો પાતળો દેહ વિચિત્ર લાગે!!

બ્લોગાચાર્યના જણાવ્યા મુજબ એવા ઘણા ઉપાયો છે જે સરળ અને નુકસાન ન કરે તેવા છે. બ્લોગરસોડામાં જ ઘણી ચીજો એવી છે કે જે બ્લોગને આરોગ્યમય રાખે છે.

મિત્રો, હવે આ લખાણ બંધ કરવું પડશે કારણ કે, આ પોસ્ટનું પેટ વધવા લાગ્યું છે !!!

પણ ભૂલતા નહિ. બ્લોગની ચરબી ઓછી કરવાના ઉપાયો જરૂરથી જણાવશો. આંગળી દર્શાવ્યાનું પૂણ્ય મળશે!!!!

સિક્સપૅકવાળો બ્લોગ હોઈ શકે? ..

ગમ્મત



સિક્સપૅકવાળો બ્લોગ હોઈ શકે? …

બ્લોગાચાર્યના જણાવ્યા મુજબ બ્લોગદેહના મુખ્ય ત્રણ ભાગ હોય છે.

[1] શીશ વિભાગ: જેમ માનવદેહમાં શીશ કે માથાનું અંગ હોય છે તેમ બ્લોગદેહનું આ અંગ છે. જેમાં બ્લોગનું શીર્ષક કે નામ હોય છે. જેમાં બ્લોગરનો પરિચય, બ્લોગહેતુ, બ્લોગપ્રેરણા, બ્લોગસૂચના વગેરે પેટાઅંગોનો સમાવેશ થાય છે.

બ્લોગજગતમાં અનેક પ્રકારના માથાં ધરાવતા બ્લોગ્સ હોય છે. જેમ કે:માથાં ફરેલા બ્લોગ્સ,માથું કાઢી ગયેલા બ્લોગ્સ, માથાંકૂટિયા બ્લોગ્સ, માથાંફોડિયા બ્લોગ્સ, મુંડનિયા બ્લોગ્સ, જટિયાળા બ્લોગ્સ વગેરે વગેરે. પેટાઅંગોને ધ્યાનમાં રાખીને પણ બ્લોગશીશના  અનેક પ્રકારો પાડવામાં આવ્યા છે. જેવા કે: મૌની બ્લોગ્સ, વાચાળ બ્લોગ્સ,કર્ણવિહિન બ્લોગ્સ,લંબકર્ણા બ્લોગ્સ,દાંતાળા બ્લોગ્સ, હાથીદાંતા બ્લોગ્સ, સૂક્ષ્મ આંખો ધરાવતા બ્લોગ્સ, લાલઘૂમ આંખોવાળા બ્લોગ્સ વગેરે વગેરે.

સમગ્ર બ્લોગદેહને અનુરૂપ આ વિભાગ હોય તો બ્લોગ શોભી ઊઠે છે. અન્યથા બ્લોગ હાંસી કે દયાને પાત્ર બની શકે છે.

[2] બ્લોગધડ : માનવ દેહની માફક બ્લોગદેહને પણ  હૃદય, પેટ, હાથ,,હોજરી, ફેફસાં, આંતરડાં વગેરે અંગો હોય છે.જે અંગો પોસ્ટ,એડિટ,ડ્રાફ્ટ,સેવ,પબ્લીશ વગેરે નામથી ઓળખાય છે. જેમના દ્વારા બ્લોગ શ્વસે છે, ધમધમે છે કે  હાંફે છે, પોસ્ટરૂપી ખોરાક લે છે, પચાવે છે અને નકામો કચરો બહાર ફેંકે છે!!!! આ વિભાગમાં વિવિધ અંગો અંગો દ્વારા પોસ્ટસેવન,પોસ્ટપાચન,પોસ્ટચયન, પોસ્ટપ્રાગ્ટય વગેરે ક્રિયાઓ થાય છે. જેમ મોટાભાગના માણસોને પોતાના દેહમાં આવેલા વિવિધ અંગો બાબત વિશષ જાણકારી નથી હોતી છતાં પણ પણ જીવે છે તેમ ઘણા બ્લોગ્સ આ બ્લોગજગતમાં બ્લોગનારાયણના ભરોસે ગાડું ગબડાવ્યે જાય છે. બ્લોગભગવાન સહુના છે. આ બ્લોગજગતમાં પણ  કીડીને કણ અને હાથીને મણ મળી રહે છે!!!

આ વિભાગમાં સ્વાભાવિક રીતે જ સહુની પ્રથમ નજર બ્લોગદુંદ પર જાય છે! બ્લોગજગતમાં અંદર પેટ હોય એવા  ઘણા બ્લોગ હોય છે જેનું પેટ પકડી નથી શકાતું! દુંદાળા બ્લોગ્સથી તો બ્લોગ જગત ઊભરાય છે. બિનજરૂરી ચરબીથી લથપથ બ્લોગ્સ પોસ્ટસેવનમાં વિવેક રાખતા નથી!  જેમ ઘણા માણસો ઘરનું ખાઈને ધરાતા નથી તો બહારનું  ઝાપટે છે તેમ આવા બ્લોગ્સ ઘરની પોસ્ટથી સંતોષ પામતા નથી અને કૉપીપેસ્ટ દ્વારા બહારની પોસ્ટ આરોગે છે. બ્લોગજગતની આ એક સળગતી સમસ્યા છે. જેનાથી ઘણા બ્લોગસ જાતજાતના રોગોથી પીડાયા કરે છે. સામાપક્ષે યોગ્ય પોષણના અભાવે અતિશય ક્ષીણ દેહ ધરાવનારા બ્લોગ્સ પણ છે. બ્લોગ્સ પેદા કરનારે બ્લોગના પોષણની તેઅમજ વિકાસની પણ જવાબદારી નિભાવવી જોઈએ. એને રેઢા મૂકી દેવાથી બ્લોગસમાજ પર નવો ખતરો ઊભો થઈ શકે છે. આવા બ્લોગસની સારસંભાળ લેવાની જવાબદારી બ્લોગસરકાર અને બ્લોગસમાજે ભેગા મળીને ઉપાડી લેવી જોઈએ.

આ સિવાય 56ની છાતી ધરાવતા બ્લોગ્સ, મજબૂત ખંભા ધરાવતા બ્લોગ્સ, લાંબા નહોર ધરાવતા બ્લોગ્સ, વાંકી આંગળીઓ ધરાવતા બ્લોગ્સ, બેવડ વળી ગયેલા બ્લોગ્સ વગેરે પ્રકારના બ્લોગ્સ હોય છે.

પોસ્ટસેવનના અને બ્લોગશરીરની સંભાળના  નિયમો ન પાળવાથી બ્લોગદેહમાં અનેક વિકૃતિઓ  પેદા થાય છે જેના પરિણામે બ્લોગશરીર કઢંગુ બની જાય છે. બ્લોગ ઉદર એ સર્વ બ્લોગવિકૃતિઓનું મૂળ છે!!

[3] બ્લોગચરણ: જેમ માનવદેહ એના ચરણોના સહારે ઊભો રહે છે કે ચાલે છે કે દોડે છે તેમ બ્લોગજગતમાં  બ્લોગ એના ચરણોના સહારે આ ક્રિયાઓ કરે છે. પ્રતિભાવોનાં ખાનાં એ  બ્લોગના ચરણ છે. એ જેટલા મજબૂત એટલી બ્લોગની  દોડવાની તાકાત વધારે. ઘણા બ્લોગસ આ ચરણોની દરકાર રાખતા નથી એટલે સમય જતાં તેમણે અન્ય બ્લોગના ખંભા પકડવા પડે છે, બ્લોગલાકડી કે બ્લોગચેરનો સહારો લેવો પડે છે.

બ્લોગચરણની નિયમીત કસરતો કરવી જોઈએ. જેમ માણસો માટે ચાલવું એ એકદમ સરળ વ્યાયામ છે તેમ બ્લોગ માટે પણ  બ્લોગવિહાર એ એકદમ સરળ વ્યાયામ છે.અર્થાત  બ્લોગે પોતાની બ્લોગપથારીમાં પડ્યા રહેવાને બદલે વિવિધ બ્લોગ્સમાં ભ્રમણ કરવું જોઈએ. જેના લીધે તેને ચોખ્ખી હવા મળે,ઉર્જા મળે, ઉમંગ મળે અને આગળ વધવાની પ્રેરણા મળે. ખબર પડે કે બ્લોગજગતમાં શું શું નવું ચાલી રહ્યું છે. અન્યાથા બ્લોગની ગણના  કૂવાના દેડકા તરીકે થઈ જાય છે.

બ્લોગચરણને ધ્યાનમાં રાખીને બ્લોગ્સના જે પ્રકારો પાડવામાં આવ્યા છે તેમાં મુખ્યત્વે પંગુ બ્લોગ્સ, તાડપગા બ્લોગ્સ,હાથીપગા બ્લોગ્સ વગેરે વગેરે છે.

બ્લોગજગતની મોટાભાગની લડાઈઓ બ્લોગચરણની જ હોય છે. જે બ્લોગચરણ માટે અને બ્લોગચરણ દ્વારા જ લડાતી હોય છે.

બ્લોગદેહને અનુરૂપ બ્લોગચરણ ન હોય તો બ્લોગદેહ શોભતો નથી. ઘણા બ્લોગના શીશવિભાગ અને ધડવિભાગના પ્રમાણમાં ચરણવિભાગ ખૂબ જ ફૂલેલો હોય છે જે પણ  એક પ્રકારની વિકૃતિ જ છે. બ્લોગસોજા તરફ વહેલાસર ધ્યાન ન દેવામાં આવે તો એ અસાધ્ય બીમારીમાં પરિણમે છે. ઘણા બ્લોગ્સ અન્ય કુટુંબીજનો પાસે કાયમ પોતાના ચરણ દબાવડાવે છે જે આદત  સારી નથી.

તો મિત્રો વાત આમ છે. હવે વિચારવાનું યુવાન બ્લોગમિત્રોએ છે. શું યુવાન બ્લોગમિત્રો  બ્લોગફિટનેસ બાબત ગંભીર છે? તેઓના ધ્યાનમાં બ્લોગને સિક્સ પૅકવાળો બનાવી દે તેવા કોઈ સ્થાનો હોય તો જણાવે જેથી અન્યયુવાન બ્લોગમિત્રોને લાભ મળે! પણ જોજો. કોઈ લેભાગુ ભટકાય ન જાય!

અમે જ્યારે બ્લોગાચાર્યને પૂછ્યું કે: શું અમારો બ્લોગ સિક્સપૅકવાળો કહી શકાય તો એમણે કહ્યું કે: ના, સિક્સપૅકવાળો તો ન કહી શકાય પરંતુ સિક્સ પેગવાળો જરૂર કહી શકાય!!

હરીઓમ! હરીઓમ!

મિત્રો, આવજો અને જલસા કરજો. અને વિચાર કરજો કે: ઝીરો ફિગરવાળી પોસ્ટ હોઈ શકે?