“ખમણ… કોરાં, વઘારેલાં, ટમટમ” -એકાંકી

મિત્રો,

‘થીઅટર્ એન્ડ મીડિયા સેન્ટર’ અમદાવાદ  દ્વારા પુરસ્કાર માટે પસંદ થયેલ  અને આ જ સંસ્થાના ત્રિમાસિક  સામાયિક “નાટક” માં જાન્યુઆરી-માર્ચના અંકમાં  પ્રગટ થયેલ કોમિડિ   એકાંકી  નાટક : “ખમણ… કોરાં, વઘારેલાં, ટમટમ” ના કેટલાક સંવાદો અંશરૂપે રજૂ કરું છું.  આશા રાખું છું કે આપને એ ગમશે. 

******************************

ચીમનલાલ:   જો મારું નામ ચીમન છે. કોઈ મને માનથી ચીમનબાપા કહે તો એમાં ખોટું શું છે? તારું નામ અમી છે. અને વહુ તને  અમીબા કહે છે એમાં વાંક કોનો? તારો કે તારા નામનો?

અમીબા:         વાંક મારા માબાપનો કે જેમણે મારું નામ અમી રાખ્યું.

ચીમનલાલ:   પણ અમીબામાં ખોટું શું છે?

અમીબા:         તમે ભણ્યા છો કે નહીં? અમીબા વિષે કશું જાણો છો ?

ચીમનલાલ: જાણું છું. ભણવામાં ચાર બા આવતાં હતાં. રાઘોબા, વિનોબા, કસ્તુરબા અને અમીબા. એમાંથી અમીબા સાથે મારે લાંબી લેણાદેવી નીકળી. એટલે  એની હારે ચાર ચકરડાં ફર્યો અને સંસારમાં ઠરીઠામ થયો.

અમીબા:         તમે રાખ ભણ્યા? અમીબા નાનું જીવડું હોય. એકકોષી જીવડું.

ચીમનલાલ:   તું મોટું જીવડું છો. બહુકોષી. એમાં ફેર કેટલો?

******************************

પરેશ:            જો પલ્લવી, પેટ માટે તો મહેનત કરું છું. હું અહીં ભૂખ્યો બેઠો હોઉં ને તુ કમ્પ્યુટર સામે બેઠી બેઠી ટકટક કર્યાં કરે એ મને પસંદ નથી.

પલ્લવી:               પરેશ. એ મારા શોખની વાત છે. જેમ તમને ધંધાનું વળગણ છે એમ મને બ્લૉગ લખવાનું વળગણ છે.

પરેશ:            ધંધો છે તો ઘર ચાલે છે. ટકટક કરવાથી પેટ નહીં ભરાય. તારે પરણવાની જરૂર હતી કોઈ પ્રોફેસરને અને પરણી મારા જેવા ખમણવાળાને.

પલ્લવી:       મને ખબર નહોતી કે ખમણ વેચી વેચીને તમારો સ્વભાવ વાસી ખમણ જેવો થઈ ગયો હશે. જ્યારે હોય ત્યારે ખમણ, ધાણા અને મરચાંની જ વાતો. દુનિયામાં બીજું કાંઈ છે કે નહીં? ખળખળ વહેતાં ઝરણાં… મંદ મંદ વાતો પવન…ફૂલોની પાંદડી પર ઝાકળનાં બિંદુઓ. આ બધાં વિષે કશી સમજણ પડે છે?

પરેશ:            મારે પાડવી પણ નથી. મારે ખમણ વેચવાં છે ખમણ. અરે ખમણ બાફ્યાં છે કોઈ દિવસ? ચોંટી પડી છો. ઝાકળનાં બિંદુઓ… ઝાકળનાં બિંદુઓ. અરે! વરાળના બિંદુઓ હારે પાલો પાડ્યો છે કોઈ દિવસ? ઝાકળના બિંદુઓ! આ લેખકડી ક્યાંથી ખમણવાળાના ઘરમાં ભરાઈ ગઈ? .

******************************

પલ્લવી:       જોયું પપ્પા, ન હોય ત્યાંથી ધંધાની વાત લાવી દે છે. ઘેર આવે તો પણ એને બીજુ કશું સૂઝે નહિ. હું ઘણું કહું કે ફેસબુકમાં ખાતું તો ખોલાવો. તો કહે કે બેન્કમાં ઘણાં ખાતાં છે. હવે વધારે ખાતાં ખોલાવવાની જરૂર નથી.

કુંદનબહેન:   બેન્કમાં ખાતાં તો અમારાં પણ છે. પરંતુ, ફેસબુકના ખાતાનો આનંદ તો જેણે માણ્યો હોય એ જ જાણે! તમે પણ ઇન્ટરનેટનો ઉપયોગ કરતાં શીખો પછી જ સમજ પડશે કે ફેસબુકનો આનંદ કેવો હોય છે?

પરેશ:    તો માડી, તમે પણ આ ઉમરે ફેસબુકનો આનંદ માણો છો?

કુંદનબહેન:           અવશ્ય. ફેસબુક પર મારા મિત્રોની સંખ્યા બે હજાર જેટલી છે.

પરેશ:    માડી. હું જાણી શકું કે ફેસબુક પર તમે તમારું નામ શું લખ્યું છે?

કુંદનબહેન:           નામ રાખ્યું છે કુંદનિકા.

પરેશ:            એટલે જ બે હજાર મિત્રો નોંધાયા! કુંદનબહેન નામ રાખ્યું હોત તો કાળો કાગડોય તમારો મિત્ર ન બનત. વળી, એ કહો કે તમે તમારો હાલનો ફોટો મૂક્યો છે કે પછી તમારા ભવ્ય ભૂતકાળનો?

કુંદનબહેન:           ફોટો મૂકાય જ નહિ. ફોટાનો દુરુપયોગ થાય.

પરેશ:    તમે તમારો હાલનો ફોટો મૂક્યો હોય તો મને નથી લાગતું કે કોઈ દુરુપયોગ કરે.

કુંદનબહેન:           મેં કમળનું ફૂલ મુક્યું છે.

પરેશ:            એટલે જ બે હજાર ભમરા નોંધાયા. હવે બાંધી મુઠ્ઠી લાખની જ રાખજો. ભૂલેચૂકેય તમારો ફોટો મૂકતાં નહિ. મૂકશો ને તો બે હજારમાંથી એકેય ફરકવા નહિ આવે.

કુંદનબહેન:       તમે ભૂલો છો જમાઈરાજ,  તમને મારી સર્જન-પ્રવૃત્તિનો પરિચય નથી લાગતો.

પરેશ:       છે.. મને તમારી સર્જન-પ્રવૃત્તિનો પરિચય છે.[ પલ્લવી તરફ હાથ કરીને]  મેં તમારું આ સર્જન બહુ જ નજીકથી જોયું જાણ્યું છે.  તમારા સર્જનનો આનાથી ઉત્તમ નમૂનો બીજો કયો હોઈ શકે?

***************************

પરેશ:       ખમણના જ નહિ હૃદયના ભાવ પણ લખું છું. લખું છું કે: કોઈપણ માણસ ગમે તે કામધંધો કરતો હોય, એના હૈયામાં પણ જાતજાતની અને ભાતભાતની લાગણી ઉછાળા મારતી હોય છે. એનામાં પોતાની લાગણી શબ્દો દ્વારા વ્યક્ત કરવાની આવડત ન હોય તો એમ ન  માની લેવાય કે એ લાગણી વગરનો છે!

પલ્લવી:         અચ્છા. તો આ બધું મને સંભળાવવા માટે બોલો છો?

પરેશ:       આ સંભળાવવાની વાત નથી. હકીકત છે. પલ્લવી, લોકોને વઘારેલાં અને ટમટમ ખમણ ખવડાવવામાં અમારી જિંદગી કોરાં ખમણ જેવી થઈને રહી જાય છે ને અમે કશું કરી શકતા નથી. તારાં  જેવાંને એમ લાગે કે અમને બીજા કશામાં રસ નથી. રસ તો ઘણોય હોય. પણ, જો બીજી વાતોમાં રસ લેવા જઈએ તો અમે અમારું ધ્યેય ચૂકી જઈએ.

પલ્લવી:         કયું ધ્યેય ચૂકી જવાય?

પરેશ:       ખમણનો સ્વાદ સાચવવાનું ધ્યેય. ગઝલમાં છંદ ન સચવાય તો જેમ ભાવકને મજા ન આવે તેમ ખમણમાં સ્વાદ ન સચવાયો હોયને તો ગ્રાહકને મજા ન આવે! ને સાહિત્યમાં જેમ ખોટી વાહવાહ થાય છે ને એમ આ ધંધામાં કોઈ ખોટી વાહવાહ ન કરે! ધંધામાં એકાગ્રતા ન રાખીએ તો ઘરાકી તૂટી જાય.

***************

અમીબા:               વેવાણનું નામ તો  કુંદનબહેન છે ને?

ચીમનલાલ: કુંદનબહેન ભલે રહ્યું. પણ, ફેસબુક પર નામ જરા ટનાટન હોવું જોઈએ. જેમ કે મારું નામ ચીમનના બદલે ચિરાગ હોવું જોઈએ અને તારું નામ અમીના બદલે એમી હોવું જોઈએ. એમી એકશન! નકલી ચેહરા સામને     આયે… અસલી સુરત છુપી રહે. .

પરેશ:    આપણે તો કશું જ છુપાવ્યું નથી. ચોખ્ખું જ જણાવી દીધું છે કે, હુ ખમણ વેચું છું. અને ગઝલો પણ લખું છું. .

ચીમનલાલ: પણ ખમણનો ઘાણ મૂકીને ગઝલ લખવા ન બેસી જવાયને? ગાગાલગા… ગાગાલગા… ગાગાલગા કરવામાં ધંધાને વાટ લાગી જશે એનું શું?

પરેશ:            પપ્પા, કશું  મેળવવા કાજે કશું ગુમાવવું પણ પડે! ગઝલને પામવા માટે ખમણનો ભોગ આપવો પણ પડે. ગઝલને પામશું  ખમણને છોડશું…. બનીને બાવરા જગતને છોડશું .

ચીમનલાલ:         આખો દિવસ આવું જ કરે છે. ગલ્લામાં પણ રૂપિયા ઓછા ને ગઝલના કાગળીયા ઝાઝા.

અમીબા:               દીકરા, પહેલાં તો તુ ધંધો ગળે લઈને ફરતો’તો. આ તને શું થયું?

ચીમનલાલ:         આપણો આ દીકરો હવે કવિ બની ગયો છે.

પરેશ:            કવિ શ્રી પરેશ ખમણવાલા. શહેરના નામાંકિત કવિ તરીકે આ નામ અજાણ્યું નહિ રહે. આવતાં મહિને મારો પહેલો ગઝલસંગ્રહ પણ બહાર પડશે. સંગ્રહનું નામ હશે “ઝાકળનાં બિંદુઓ”. જે સંગ્રહ હું અર્પણ કરીશ મારી પ્રેરણામૂર્તિ વત્તા મારી ધર્મપત્ની શ્રીમતી પલ્લવી પરેશ ખમણવાલાને.

*******************

પલ્લવી:    કોઈપણ બાબતનું આટલું બધું વળગણ સારું નથી. ઇન્ટરનેટ છે, બ્લૉગ છે, ફેસબૂક છે .. એ બધું અમુક હદ સુધી જરૂરી છે. પરંતુ, એમાં જ રચ્યાંપચ્યાં રહેવાથી તો સામાજિક સંબંધો પર અવળી અસર પડે છે. જો તમે હવે આ બધું નહિ છોડો તો હુ આ ઘરમાં નહિ રહી શકું.

પરેશ:       લો કરો વાત! પહેલાં કહેતી’તી કે- આ બધું નહિ અપનાવો તો  હુ આ ઘરમાં નહિ રહું. હવે કહે છે કે- આ બધુ નહિ છોડો તો હુ આ ઘરમાં નહિ રહું. એટલે તુ નચાવે એમ મારે નાચવાનું?  માંડ માંડ મને જીવનનો મર્મ સમજાયો છે. હવે આ મુકામેથી આગળ વધવું છે. પાછાં ફરવાની કોઈ વાત ન કરશો. હુ વધી રહ્યો છું આગળ ને આગળ…બંધનો રહ્યાં છે પાછળ ને પાછળ.

********************************

એ …નવા વરહના રામરામ બાપલા!

    મુકામ શ્રી બ્લોગજગતના સર્વે ભાઈઓ.બહેનો અને ભાંડરડાવ.

એતાન  શ્રી અસરના ઓટલેથી અખંડ ઓટલાધારીના નવા વરહના ઝાઝેરા કરીને રામરામ વાંચવા. ખાસ લખવાનું કે ઓણસાલ આણીકોરના તમામ બ્લોગખેતરોમાં પાક સોળ આની થયો છે.ઠેરઠેર ધોધમાર લાગણી ખાબકી હોવાથી ગઝલગીતોનાં ગાડાં ભરાયાં છે.વાર્તાનું વાવેતર ઓછું થયું હતું. પણ પાક સારો ઉતર્યો છે. વળી રોકડિયા પાક જેવાં કે લેખ, માહિતી અને સનસનાટી વગેરેનો પાક પણ સારો ઉતર્યો છે. એટલે બધાં ખૂબ ઉમંગ અને ઉત્સાહથી દિવાળી ઉજવી રહ્યાં છે ફટાકડા ફટફટ ફૂટે છે. બ્લોગે બ્લોગે વાનગીઓ નાં ઘાણ ઉતરી રહ્યા છે. તૈયાર વાનગીઓનું ચલણ વધ્યું છે. છતાંય હજી ઘણાં ઠેકાણે પરંપરા જળવાઈ રહી છે એથી  જાતમહેનતથી અવનવી વાનગીઓથી બ્લોગ છલકાઈ રહ્યા છે.

તમારી કોર્ય પણ  વરહ સારું હશે.  ને દિવાળીની ખૂબ ધામધૂમ હશે. આવતા નવા વરહમાં શ્રી બ્લોગ નારાયણની કૃપાથી તમારા સહુના બ્લોગ હર્યાભર્યા રહે, ઢગલામોઢે LIKE મળે અને સૂંડલામોઢે પ્રતિભાવો મળે એવી અમારાં  મનની ઈચ્છા છે.

અનુકૂળતાએ અમારા બ્લોગ ઢાળા આંટો મારતા રહેશો તો અમને સારું લાગશે. બેચાર વાતુંચીતું થાશે અને ઇ બહાને અમને કાંઇક નવું જાણવા મળશે.

આ સાથે અસરના ઓટલેથી બાપુ અને ભગો પણ નવા વરહના રામરામ લખાવે છે. વળી જીતુ, જશુભાઈ અને બહેન નયના પણ નવા વરહના સાલમુબારક લખાવે છે.  થોડા દી પહેલાં રંગલો અને રંગલી આવ્યાં હતાં. એમના તરફથી પણ ખાસ રામરામ વાંચવા. શ્રી ચિત્તભ્રમજી મહારાજ અવારનવાર આવતા રહે છે. એમની વાણીમાંથી ઘણી પ્રેરણા મળતી રહે છે.

બસ. થોડું લખ્યું ઝાઝું માનજો અને આ કાગળનો જવાબ વહેલાસર આપશો.

-લિખિતંગ અસર ઓટલાધારીના ઝાઝેરા રામરામ.

અજ્ઞાનની વહેંચણી કરતો એક બ્લોગ. નામે ‘અસર’

બ્લોગમિત્રો, 

“અસર” નાં ઓટલેથી સહુને જય બ્લોગનારાયણ.

૭ જુલાઈ ૨૦૦૮થી અમે આ ઓટલે અડ્ડો જમાવ્યો છે. ત્રણ વર્ષોનો સમય પૂરો થવા આવ્યો છે.  આમ તો આ જગ્યા મફતમાં મળી કહેવાય.  એ આપનારને અમારા થકી  લાભ થયો હશે કે નહિ એની અમને ખબર નથી. ખબર હતી  માત્ર એટલી કે: અમારે આ જગ્યાનો યોગ્ય ઉપયોગ કરવાનો છે. 

અમે સતત  કાળજી રાખીએ  છીએ કે આ જગ્યાનો યોગ્ય ઉપયોગ થાય.  અહીંથી અમારી સામગ્રીની વહેચણી થાય.  વેચાણ થવાનો તો સવાલ નથી. 😀

વળી  આપ સહુ અમારા કરતાં પણ સારી રીતે એ હકીકત જાણો છો કે: અમે કોઈ જ્ઞાની આત્મા નથી.  

અમારી પાસે જ્ઞાન નથી. બ્લોગજગતના  બજારમાં “તૈયાર ” જ્ઞાન મળે છે.  પરંતુ અમે નક્કી કર્યું છે કે: અમારે બને ત્યાં સુધી તૈયાર સામગ્રી મૂકવી નહિ.  જેવી આવડે તેવી જાતે બનાવેલી સામગ્રી મૂકવી.  

અમે પાકા અજ્ઞાની! પહેલેથી જ અજ્ઞાનનો માર્ગ પકડેલો. એટલે જ્ઞાન સાથે લેણાદેવી પહેલેથી જ ઓછી.

માટે નક્કી એવું કરેલું છે કે: બલોગજગતના  બજારમાંથી આપણી શક્તિ પ્રમાણે જ્ઞાન મેળવવું.  એમાંય બહુ જોર ન દાખવવું.  થેલી ફાટી ન જાય એનો પણ ખ્યાલ રાખવો પડેને? 

રહી વાત આપવાની.  આપવું શું?  તો જે અમારી પાસે છે તે આપીએ છીએ! 

મતલબ કે: અજ્ઞાન. 

હા, અમારી પાસે અજ્ઞાનનો પૂરતો જથ્થો  છે. 

અજ્ઞાનમાંથી આવડે તેવી વાનગીઓ બનાવીને મૂકીએ છીએ.  જ્યાં સુધી લેનારા મળતા રહેશે ત્યાં સુધી આપતા રહીશું.

અહી જ્ઞાન મળે છે એવી ગેરસમજથી ઘણા લાભાર્થીઓ ક્યારેક ક્યારેક આવી જાય છે. તેઓ  નારાજ થઇ જાય છે તો અમે તેમની ક્ષમા માગી લઈએ છીએ. અને વિનંતી કરીએ છીએ કે: હવે પછી ધ્યાન રાખવું  કે: અહી માત્ર ને માત્ર શુદ્ધ અજ્ઞાન વહેચાય છે.

આટલી કાળજી રાખવા છતાં ય કેટલાક મિત્રો  જણાવે છે કે: “અસર”ના  ઓટલેથી અમને જ્ઞાન મળ્યું!

ત્યારે અમને ઘણું જ દુઃખ થાય છે!

આવું કેવી રીતે બની શકે? આટ આટલી કાળજી રાખવા છતાં? 

જ્ઞાન તો અમારી પાસે છે જ નહિ.  જે થોધુઘણું ભેગું થયું હોય તે ડબ્બામાં સાચવીને રાખીએ છીએ.

પણ બની શકે કે; જ્ઞાન અને અજ્ઞાનના ડબ્બા બાજુ બાજુમાં હોવાથી અજ્ઞાન ભેગું જ્ઞાન ચોંટી ગયું હોય.  અથવા અજ્ઞાનમાં એકાદ બે ટીપાં જ્ઞાનનાં પડી ગયા હોય. 

બાકી અમે ઈરાદાપૂર્વક કદી આવી ભૂલ કરતાં નથી. 

તો  હે અમારા અજ્ઞાનના વહાલા લાભાર્થીઓ… આ ત્રીજા વર્ષના અંતે આટલું કહી વી-રમીએ છીએ.

ફરી મળીશું અજ્ઞાનની અવનવી વાનગીઓ સાથે.

જલસા કરજો.    

આગળનું અજ્ઞાન…  

બ્લોગજગતમાં બે વર્ષ « અસર.

રેતકણિકાઓ « અસર.

બ્લોગજગતની ગાડી આવી રે રસિયા રાજા

મિત્રો,

આ બ્લોગજગત એ લાંબા અંતરની લોકલ ગાડી  જેવું છે. જેમ લોકલ ગાડીમાં વિવિધ પ્રકારના મુસાફરો જોવા મળે છે તેમ આ બ્લોગગાડીમાં વિવીધ પ્રકારના બ્લોગમુસાફરો જોવા મળે છે. જેવાં કે:

* ઘણા વખતથી બેઠેલા. જામી ગયેલા. પહોળા અને લાં…….બા થઈને પડેલા.પુષ્કળ બિસ્તરા- પોટલાં સાથે લઈને નીકળેલા. બ્લોગના ડબ્બાને જ પોતાનું ઘર સમજનારા. બ્લોગપાટલી પર જ મોટા ભાગની દૈનિક  ક્રિયાઓ કરનારા. થોડીવાર માટે ન દેખાય તો કોઈને એમ થાય કે, એ કોઈ સ્ટેશને બ્લોગગાડીમાથી ઉતરીગયા હશે! ત્યાં તો એ દેખાય! એ કદાચ બાથરૂમમાં જઈને આવ્યા હોય! એ બ્લોગગાડીના ભોમિયા થઇ ગયા હોય. બ્લોગડબ્બાના પંખા ને બારીઓ ને બટનો વગેરેની એમને પૂરી જાણકારી થઇ ગઈ હોવાથી આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હોય! ચપટી વગાડતા હોય તેમ તેઓ  પોસ્ટ  મૂકી દે. છીંક ખાતા હોય તેમ પ્રતિભાવ આપી દે. નવા આવેલા અને ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરો  તરફ એ દયાની નજરે જોતા હોય. આવા જામેલા બ્લોગમુસાફરો  ઊભા થાય ત્યારે ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોને એમ થાય કે, હવે  આપણને બેસવા મળશે. પરંતુ પેલા જામેલા બ્લોગમુસાફર તો  કસરત કરવા માટે ઊભા થયા હોય! હા, આવા બ્લોગમુસાફરો પાસે  પુષ્કળ બ્લોગસામગ્રી હોય જેમાં કેટલીક પોતાની હોય તો કેટલીક તૈયાર લીધેલી હોય. આવા બ્લોગમુસાફરો  બ્લોગ લખતાં લખતાં ઊંઘી શકે અને ઊંઘતાં ઊંઘતાં બ્લોગ લખી શકે! આવા બ્લોગમુસાફરોને સારી ભાષામાં “પૂર્ણ સમયના બ્લોગર્સ”  કહી શકાય.

* થોડા વખતથી બેઠેલા ને રાહતના શ્વાસ લેનારા. હવે,પોતાની સાથે લાવેલી સામગ્રીના ડબ્બા ખોલવાની એમનામાં હિમત આવે છે. એમાંના કેટકાલ,પોતે ભોગવેલી તકલીફો ભૂલ્યા ન હોવાથી; અન્ય ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોને પણ બેસવાની જગ્યા આપવાની ખાનદાની દાખવે છે. કેટલાક વળી એકબીજાની સામગ્રી વહેંચે છે.  .. લો આ ફલાણા કવિની કવિતા… લો આ ક્યાંકથી આવેલું છે . કોનું છે એ ખબર નથી પણ  છે મજાનું! …ના ના નામઠામ વગર ન મૂકાય!ફજેતી થઇ જાય! … આ ગીત છે કે ગઝલ ખબર નથી પડતી. જે હોય તે ઠપકારોને. આફરડું વાજતું ગાજતું માંડવે આવશે.મુલાકાતીઓ અને પ્રતિભાવોની વધતી જતી સંખ્યાથી આવા બ્લોગમુસાફરો ખુશખુશાલ હોય છે. એમનો ઉમંગ પોસ્ટમાંથી છલકાઈને બહાર ઢોળાતો હોય છે! આવા બ્લોગમુસાફરોને સારી ભાષામાં”વિકાસશીલ બ્લોગર્સ” કહી શકાય.

* ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરો.  આમાંથી ઘણાના શ્વાસ હજી હેઠા બેઠા ન હોય. ચડી તો ગયા પણ હવે શું કરવું? આ બ્લોગગાડીનું એન્જીન કઈ દિશામાં છે એની પણ એમને ખબર ન હોય! ઘણા તો પહેર્યે લુગડે આવ્યા હોય એવા બેફીકર હોય! એમને એમ કે :આપણી પાસે શું છે તે કોઈ લઈ  જાશે? બ્લોગગાડી કઈ દિશામાં જશે એની પણ એમને પરવા ન હોય.  પરંતુ જેમને બ્લોગગાડીમાં લાંબી મુસાફરી કરવી  છે  તેમને જગ્યા મળે તો સામગ્રીના ડબ્બા ખોલવાની હોંશ હોય છે.  કેટલાક  બ્લોગમુસાફરો તૈયાર સામગ્રીના પેકેટ તોડી તોડીને પોસ્ટમાં મૂકવા લાગે છે.  તેઓ રાજી થાય ન થાય ત્યાં તો .. ચોરીનો માલ.. ચોરીનો માલ… એવી બૂમાબૂમ થવા લાગે! વળી પાછું જાહેર થાય કે: આ તો ગેરસમજ  થઇ ગઈ છે! ઊભા રહેલા બ્લોગમુસાફરોમાથી ઘણા ધીરજ ગુમાવીને બીજા બ્લોગડબ્બે ચાલ્યા જાય છે! પરંતુ જેઓ પૂરી નિષ્ઠા ધરાવે છે તેઓ છેવટે પોતાના માટે સ્થાન મેળવી લે છે.

 આવાબ્લોગમુસાફારોને “અર્ધ વિકસિત બ્લોગમુસાફરો ” કહી શકાય.

 બ્લોગમુસાફરોના આ ત્રણ મુખ્ય પ્રકારો જણાવ્યા છે.  એ સિવાયના પણ ઘણા બ્લોગમુસાફરો હોય છે. જેવાં કે: લટકતા, ભટકતા, ખટકતા, અટકતા વગેરે વગેરે!

જેની વાત આપણે પ્રતિભાવના ડબ્બામાં બેસીને કરીશું.  એ સિવાયની પણ વાતો છે. તો આવજો. અમે પ્રતિભાવના ડબ્બામાં બેસીને તમારી રાહ જોઈએ છીએ.

અને હા, રાહ જોતાં જોતાં અમને ઊંઘ આવી ગઈ હોય તો ઉઠાડજો.  વાંધો નહિ. બને તો ચાવાળાને પણ લેતા આવજો.

ચતુર હોય તે જવાબ આપે

[મંદિરના બાંકડાઓ પર વડીલ પરિવારના સભ્યો  વચ્ચેની વાતચીત  ચલી રહી છે… ] 

ભગુભઈ – ચ્યમ રાવજીભાઈ આજે મોડા પડ્યા?

રાવજીભઈ- ઓ ભઈ! જવાદોને વાત! એક પોસ્ટ લખીને પબ્લિશ કરવા જતોતોને એની માને પૈણે સાલી લાઈટ ગૈ! અર્ધો કલાકે આઈ રઈ! એમાં મોડું થઈ જ્યું. 

ભગુભઈ- પોસ્ટ નહોતી કરવી!

રાવજીભઈ- મારો નિયમ છે  કે એક વખત પોસ્ટ લખાઈ ગૈ એટલે એને રાખી નૈ મૂકવાની. એને  હેડતી કરવાની  એટલે  પ્રતિભાવો  આવતા થાયને?

ભગુભઈ-  કેટલા દસ પંદર આયા હશે?

રાવજીભઈ-ઓ ભઈ! દસપંદરની ક્યાં મેથી મારો છો ? રેઢા પડ્યા છે? બધા આપણી જેમ નવરા નોય! હા બે  પ્રતિભાવ આવી જ્યા!

સોમભઈ – એમાં એક તો પેલા  રાધારમણનો હશે?

રાવજીભઈ- હોવે! તમને ચ્યમ ખબર ?

સોમભઈ- ચ્યમ ના હોય!  મને પણ એ ભઈ પ્રતિભાવ આલે છે હો .

રાવજીભઈ- એ રાધારમણ તો જબરા  છે લ્યા! તમે પોસ્ટ મૂકો ન મૂકો ત્યાં તો એનો પ્રતિભાવ આવીને ઊભો જ હોય!

ભગુભઈ- ઝડપી પ્રતિભાવ સેવા!  

રાવજીભઈ-  વાંચ્યા વગર જ પ્રતિભાવ આલે પછી ઝડપી જ હોયને! તમે લખો  કશું ને એ લખે કશું! સાંધાનોય મેળ નૈ!

સોમભઈ – ઓ ભઈ! એવું બધું નૈ જોવાનું !  પ્રતિભાવ આલે છે એ જ ઘણું!  ધરમની ગાયના દાંત નૈ જોવાના! શું કો  છો ભગુભઈ?

ભગુભઈ- આપણે તો પોસ્ટ મૂકીને  છૂટ્ટા! જેને વાંચવું હોય તે વાંચે ને પ્રતિભાવ આલવો હોય તે આલે! આપણે પાછું વળીને એ પોસ્ટ પર જોવાનું જ નૈ!  રોજ નવી ગીલ્લી ને નવો દાવ! મારા બ્લોગ પર જોજો.. એકદમ શાંતિ! ટાંકણી પડે તોય સંભળાય.

સોમભઈ- સંભળાયજને! તમારા બ્લોગ પર તમારી સિવાય કોઈ હોય જ નૈ તો! આ રાવજીભઈના બ્લોગે તો ભાતભાતની ખોપરીઓ સામસામી ભટકાય!

રાવજીભઈ- હોવે! મને તો ખેંચાખેંચી વગર મજા જ નૈ આવે!

સોમભઈ – હવે એમાં એવું થાય છે કે રાવજીભઈની દાઝ ઘણા મારા બ્લોગ પર કાઢે છે! મારા લખાણ  માટે રાવજીભઈએ પ્રતિભાવ આલ્યો હોય તો એની સામે મોરચો મારા બ્લોગ પર મંડાય!  એમાં મેં શું લખ્યું ને કેવું લખ્યું એની વાત તો બાજુ પર રૈ જાય ને સામસામે પથ્થરમારો થતો હોય એમ પ્રતિભાવો ના ઘા થાય! સાલું આપણે દિમાગનું દઈં કરીને પોસ્ટ  મૂકી હોય પણ પ્રતિભાવોમાં  બીજી જ વાતોની મેથી મરાતી હોય!

ભગુભઈ-  બ્લોગમાં પોસ્ટ  મૂકવા ખાતર  દિમાગનું દઈં કરાય જ નૈ .  

સોમભઈ- તો શું કરાય? 

ભગુભઈ- …… …… 

[હે ચતુર વાચકમિત્રો ભગુભઈએ સોમભઈના સવાલમાં માત્ર બે શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો કે બ્લોગમાં પોસ્ટ મૂકવા માટે શું કરાય! એ બે શબ્દો ક્યા હશે તે બાબત આપ સહુ જણાવશો તો અમારા આ લેખની શોભામાં અભિવૃદ્ધિ  થશે. ]

સરકારી બ્લોગખાતાએ આવતી કાલે રજા જાહેર કરી

મિત્રો,

ધારો કે: સરકારી બ્લોગખાતા જેવું કોઈ ખાતું હોય  અને તે, આવતી કાલે ભારત-પાકિસ્તાન વચ્ચેની સેમિફાઈનલ મેચના કારણે રજા જાહેર કરે તો એની જાહેરાત આવી હોય!

બ્લોગલેખન કાર્યાલય

જાહેર બ્લોગખાતું

બ્લોગભવન.  બ્લોગનગર.

તા.29-03-2011

આથી અમારા માનવંતા વાચકોને જણાવવાનું કે, આવતી કાલે ભારત -પાકિસ્તાન વચ્ચે ક્રિકેટની સેમિફાઈનલ મેચ હોવાથી  અમારા કાર્યાલયમાં બ્લોગલેખકો ફરજ પર આવે તેવી શક્યતા નહિવત છે.  જો કર્મચારીઓ જ ગેરહાજર હોય તો અધિકારી ગણ કોના પર અધિકાર જમાવે? આથી અધિકારી ગણ પણ હાજર રહેશે નહીં.  આ ઉપરાંત વાચનલાભાર્થીઓ પણ બ્લોગકાર્યાલયની મુલાકાતે આવે એવી શક્યતા ઓછી છે. આ સંજોગોને ધ્યાનમાં લઈને બ્લોગખાતા તરફથી આવતી કાલે તા. 30-03- 2011ના રોજ  રજા જાહેર કરી છે.

આવતીકાલે આપ સહુ મેચનો  પૂરો આનંદ માણશો એવી આશા છે.

-હુકમથી,

બ્લોગાધિકારી.

એક સફળ પ્રયોગ- વાંદરાનું બ્લોગલેખન!

Monkey ;).

Image via Wikipedia

મિત્રો,  આજનો યુગ સંશોધનનો યુગ છે. અવનવાં  સંશોધનો થયાં કરે છે! નવાં નવાં તારણો આવ્યાં કરે છે! તે માટે વારંવાર જાતજાતના પ્રયોગો થયા કરે છે! ક્યારેક સસલાને ચોકલેટ ખવડાવાય છે ને સાબિત કરાય છે કે ચોકલેટ ખાધાં પછી સસલાની દોડવાની શક્તિમાં વધારો થયો! ક્યારેક  ગલૂડિયાંને મહિનાઓ  સુધી  હિમેશ રેશમિયાનાં ગીતો સંભળાવાય છે ને પછી તારણ કઢાય છે કે:  આના પરિણામે ગલૂડિયાં વહેલાં ભસતાં થયાં! આ પ્રવૃત્તિ પાછળ મોટાં મોટાં ભેજાં કામ કરતાં હોય છે.

આવાં કેટલાક ભેજાઓએ એક વાંદરા દ્વારા  બ્લોગલેખન થઈ શકે કે નહીં તે માટેનો પ્રયોગ શરૂ  કર્યો.  બહુ જ  ઝડપથી  તેમને સારું પરિણામ મળ્યું. તેમને લાગ્યું કે- હવે જાહેરમાં વાંદરા દ્વારા બ્લોગલેખન થાય તો આખું વિશ્વ આપણા પ્રયોગનું સુંદર પરિણામ જોઈ શકે.   તેમણે તારીખ  અને સમય જાહેર કર્યાં.

મીડિયાને જોઈતો મસાલો મળી ગયો! ચર્ચાઓ ચાલુ થઈ ગઈ! ચેનલ્સ પરથી આકર્ષક  શીર્ષકો સાથે કાર્યક્રમો રજૂ થવા લાગ્યા. જેવા કે:

— એક પૂર્વજનું બ્લોગલેખન!

— એક બંદર બ્લોગજગત કે અંદર.

– બંદર કરેગા બ્લોગલેખન.

-લેખકો કી નહીં ચલેગી દાદાગીરી.

– બંદર કરેગા અપને મન કી બાત.

ચેનલ્સ પરથી મેસેજ માટે   દર્શકોને આમંત્રણો અપાયાં. જેમ કે :

— તમને શું લાગે છે? વાંદરો બ્લોગ લખશે? હા  કે ના?..અમને SMS કરો.

— વાંદરો પહેલી પોસ્ટ શાની કરશે?  ગઝલ?  ગીત ? વાર્તા?  પોતાની રોજનીશી ? .. અમને SMS  કરો.

—- તમને શું લાગે છે? માનવ-લેખકો ભૂતકાળની  વાત બની જશે?  હા કે ના? … અમને SMS કરો.

ટીવીના પરદા પરથી એનિમેશન દ્વારા વાંદરાના બ્લોગલેખનની તસવીરોનો ઢગલો થવા લાગ્યો!

પતંગિયાં  જેવી છોકરીઓ  બંદરના મહોરાં પહેરીને  મીઠું મીઠું બકબકવા લાગી!

જો વાંદરા બ્લોગલેખન કરી શકે તો ભવિષ્યમાં  લેખક કે ચિંતક પણ બની શકે  એવી સંભાવનાઓ પ્રગટવા લાગી.  ટીવી સ્ટુડિઓમાં એના એ જ  ખખડી ગયેલા ચિંતકો અને લેખકોની સાથે વાર્તાલાપો થવા લાગ્યા.  તમાચો મારીને ગાલ રાતો રાખતા હોય તેમ તેઓ મને કમને આ નવી ક્રાંતિને આવકારવા લાગ્યા.

બહુ જ ટૂંકા સમયમાં વાંદરાઓ ઓરકુટ અને ફેસબૂક જેવી વેબસાઈટ પર પણ સક્રિય થઈ જશે એવી અપેક્ષાઓ રજૂ થવા લાગી!

ટૂંકમાં મેડિયાની તાકાતના  કારણે  બંદરોત્સવ જેવો માહોલ થઈ ચૂક્યો! દર્શકો પેટ્રોલનો કે અન્ય ચીજોનો ભવવધારો ભૂલી  ગયા! કૌભાંડો  ભૂલી  ગયા!

વિરોધપક્ષોને આ આખી ઘટના પાછળ સત્તાધારી પક્ષનો  હાથ દેખાવા લાગ્યો!

જેને બ્લોગલેખન બાબત કશી જાણકારી નહોતી તેમને પણ ખબર પડવા ગી કે —– બ્લોગ કેમ બનાવાય, કેમ લખાય,  કેવી ચર્ચાઓ થાય અનેર કેવી  જાણકારી વધે ને સૂંઠના ગાંગડે કેવીરીતે ગાંધી થઈ જવાય!

એક વાંદરો બ્લોગ લખે  તો આપણે તો માણસ જેવા માણસ! આપણે પણ કેમ બ્લોગ ન બનાવીએ?એવી પ્રેરણાથી દોરવાઈને માંડ્યા બધાં બ્લોગ બનાવવા! જેને સગવડ નહોતી તેઓ સગાંવહાલાંને ત્યાં પહોંચ્યાં!  સાયબર કેફેમાં ચહલપહલ વધી ગઈ!  સાયબરકેફેની બહાર ભાવવધારાનાં પાટિયાં ઝૂલવાં લાગ્યાં.

યથાશક્તિ બ્લોગદાનનો પ્રવાહ શરૂ થયો! બ્લોગ્સની અંખ્યામાં ભયંકર ઉછાળો આવ્યો.

… અને મિત્રો,  એ  ધન્ય ઘડી  આવી પહોંચી!

એક જાહેર કાર્યક્રમમાં ઇન્ટરનેટના જોડાણ સાથેનું  કમ્પ્યૂટર  મુકાઈ ગયું!

પત્રકારો  અને  તસવીરકારો  સાવધાન થઈ ગયા.  આખરે પોતપોતાની ચેનલના વટનો સવાલ હતો. આ કાર્યક્રમને દર્શકો સમક્ષ  એવી ક્રીતે રજૂ કરવાનો હતો કે દર્શક  ચેનલ બદલવાનું નામ ન લે.

વારતહેવારે હાજર થઈ જવાની કુશળતા ધરાવનારા રાજકીય,સામાજિક તેમ જ ધાર્મિક આગેવાનો આવી  પહોંચ્યા હતા.

ખાસ પસંદ કરાયેલા લોકોને  આ કાર્યક્રમના ભાગીદાર બનાવાયા હતા. જેમાંથી ઘણાંના હાથમાં સ્લોગન લખેલાં પાટિયાં હતા. તો ઘણાંના ચહેરા પર વાનરનાંમહોરાં હતાં.

દર્શકો ટીવી  સામેથી હટવાનું નામ નહોતા લેતા.

છેવટે એ ધન્ય ઘડી પણ આવી પહોંચી.

ને આવી પહોંચ્યા  વાનરશ્રી!

પ્રાણીપ્રેમી મંડળની બહેનોએ વાંદરાની આરતી ઉતારી. તેને  ચમચી ભરીને દહીં ખવડાવ્યું.  વાંદરાની ડોક હારતોરાથી ઢંકાઈ ગઈ.  આ કારણે અકળાયેલા વાંદરાએ હારતોરાને તોડીને પોતાની નારાજગી રજૂ કરી  જેની જાણ સહુ પ્રથમ પોતાના દર્શકો સુધી પહોંચાડી હોવાની શેખી દરેક ચેનલ મારવા લાગી!

વાંદરો કમ્પ્યૂટર તરફ આગળ વધ્યો.  હરખપદુડી જનતા પોકારો કરવા લાગી…

— બંદરજી તૂમ આગે બઢો.. હમ તૂમ્હારે સાથ હૈ.

— બંદર સે જો ટકરાયેગા … સીધા ઉપર જાયેગા.

— બંદરજી  કરેગા  બ્લોગલેખન… આજ દેખેગા ઇંન્સાન.

વાંદરો કમ્પ્યૂટરની સાવ  સામે  પહોંચ્યો.  વિશ્વભરના દર્શકોના દિલની ધડકનો વધી ગઈ! શું થશે?  વાંદર બ્લોગલેખન કરશે કે નહી? કરશે તો કેવું કરશે?

પોસ્ટનું શીર્ષક તો તૈયાર જ હતું.

પ્રથમ ચરણ

વાંદરાએ માત્ર પોસ્ટનું લખાણ લખવાનું હતુ.

.. ને વાંદરાએ આજુબાજુ નજર કરી.  તેને લખવાનો મૂડ આવે તે માટે  ફળોની ટોપલી પણ તૈયાર હતી.

વાંદરો  ફળો  ખાવા લાગ્યો અને ખાતાં ખાતાં  ફળો જનતા તરફ પણ ફેંકવા લાગ્યો.  કોઈ બાપુશ્રીએ ફેંકેલો પ્રસાદ ઝીલતી હોય તેમ હરખઘેલી જનતા પડાપડી કરવા લાગી. જેના કારણે ઘણાં લોકો ભોંયભેગાં થઈ ગયાં.

થોડીવાર માટે અફડાતફડીનો માહોલ થઈ ગયો.

આયોજકોના જીવ અધ્ધર થઈ ગયા.

ત્યાં તો વાંદરો ફરી કમ્પ્યૂટર  તરફ આગળ વધ્યો. હવે  તે  આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર હતો.

તેણે જનતા તરફ જોઈને  પોતાનો હાથ ઊંચો કર્યો.

જનતા ભાવવિભોર થઈ ગઈ!

આયોજકોના જીવમાં જીવ આવ્યો.

વાંદરો કમ્પ્યુટરની સાવ સામે પહોંચ્યો.

કેમેરા સાવધાન થઈ ગયા.

વાંદરાએ  એક નજર પોતાના બ્લોગ પર કરી.

પછી તેણે બીજી  કોઈ વેબસાઈટ ખોલી!

ક્લિક કરીને …

Ctrl + A   કર્યું.

પછી કર્યું… Ctrl + C

ને પછી આવ્યો પોતાના બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા.

પણ એ પોસ્ટ કરતાં પહેલાં તેણે દબંગ સ્ટાઈલથી ડાન્સ કર્યો.  વિશ્વભેરના યુવાનો આ દૃશ્યથી પ્રભાવિત થઈને ઝૂમી ઊઠયા.

ને વાંદરાએ કરી નાંખ્યું  Ctrl + V …

ને ફરીથી જનતા તરફ હાથ હલાવીને સમગ્ર પ્રયોગની સફળતાનો ડંકો વગાડતો હોય તેમ Publish પર  ક્લિક કરી દીધું!

ને દુનિયાભરમાં વાનરશ્રીનો જયજયકાર થઈ ગયો.

આયોજકો એકબીજાને હરખથી ભેટી પડ્યા.

આખરે તેમના થકી જ એક નવા યુગનું મંડાણ થઈ ચૂક્યું હતું.

ને છેલ્લી વાત!….

એ પોસ્ટના લખાણ વાંચવા મટે આયોજકોને પણ માથાકૂટ  કરવી પડી!

ચાઈનીઝ ભાષાના જાણકારોની મદદ લેવી પડી!

હવે માણો અમારું કૉપીપેસ્ટ… http://en.wikipedia.org/wiki/Infinite_monkey_theorem ના સૌજન્યથી તેમજ  બ્લોગમિત્ર પંચમભાઈના સૂચન થકી.

Given enough time, a hypothetical chimpanzeetyping at random would, as part of its output,almost surely produce all of Shakespeare’s plays. Note that a chimpanzee is not a monkey, but anape.
અને આ પણ …
સૌજન્ય – http://www.100monkeys.org/about/