પાઇ કી પેદાશ નહીં લફડે કા પાર નહીં

તસવીર  :http://ilovebollywood.com/bollywood-news/sanjay-dutt-is-the-original-munna-bhai/ ના સૌજન્યથી

મુન્નાભાઈ:

પાઇ કી પેદાશ નહીં લફડે કા પાર નહીં

બ્લોગજગત મેં   એય મામુ… કોઈ કિસી કા યાર નહીં.

મન મેં આયે વો લિખને કા

જો નહીં હૈ વો દિખને કા

દૂસરે કા તો સવાલ નહીં

ખુદ કા સર પિટને કા

કભી  ઇડલી તો કભી સંભાર નહીં

બ્લોગજગત મેં એય મામુ… કોઈ કિસીકા યાર નહીં.


સરકિટ:

તૂ ટેંશન મત લે ભાઈ.. બ્લોગ મેં ધ્યાન દે.

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો મુન્નાભાઈ..

બી બોલે તો …

બી બોલે તો..

બી બોલે તો બ્લોગર મેં બ્લોગર

મુન્નાભાઈ… સબ સે બડા બ્લોગર


મુન્નાભાઈ:

ગાના કાય કો ગાતા હૈ સરકિટ

મેરે બ્લોગ મેં કર દે એક પોસ્ટ ફીટ

જો વો જાય સુપરહીટ

ઔર મિટ જાય સબ કી ખિટખિટ

બ્લોગ તો બના દિયા લેકિન પોસ્ટ એક ભી તૈયાર નહીં

બ્લોગજગત મેં એય મામુ… કોઈ કિસીકા યાર નહીં


સરકિટ:

તૂ આવાજ કર ભાઈ.

તૂ બોલે તો કિસી કે બ્લોગ કી પૂરી બૉડિ એક મિનિટ મેં લા દૂ ભાઈ


મુન્નાભાઈ:

તો  લા દે ન. ટાઈમ કાય કો વેસ્ટ કરતા હૈ?


સરકિટ:

દેખ ભાઈ.. યે પોસ્ટ કૈસી રહેગી?


મુન્નાભાઈ:

અરે યે તો એકદમ ઝક્કાસ હૈ મામુ.


સરકિટ:

તો દેખ  ભાઈ  યે કર દિયા  ctrl+a

ઔર  યે કર દિયા ctrl+c

ઔર યે કર દિયા ctrl+v

ઔર યે પોસ્ટ આ ગઈ તેરે બ્લોગ મેં


મુન્નાભાઈ:

તૂને તો કિસી કે બ્લોગ કી વાટ લગા દી સરકિટ.


સરકિટ :

ઔર દેખ ભાઈ.  તેરે બ્લોગ મેં પ્રતિભા ભી આ ગઈ.


મુન્નાભાઈ:

તૂ કબ સુધરેગા સરકિટ. ઇસકો પ્રતિભા નહીં બોલતે. પ્રતિભાવ બોલતે હૈ.


સરકિટ:

અરે યે તો પ્રતિભાવ કી લાઈન લગ ગઈ ભાઈ…

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો

એમ બોલે તો  મુન્નાભાઈ…

બી બોલે તો …

બી બોલે તો..

બી બોલે તો બ્લોગર મેં બ્લોગર

મુન્નાભાઈ… સબ સે બડા બ્લોગર


બ્લોગજગતમાં ટકોરાપંથ

[મીઠી ચેતવણી: આગળ જતાં આ બ્લોગપંથ પર બંધબેસતી પાઘડીઓના ઢગલા હશે જે પહેરવાની લાલચમાં આવશો નહીં. હા, જો મલકાટની ટોપી નજરે ચડે તો જરૂર પહેરશો.]

બ્લોગમિત્રો, આજે આપ સહુની સમક્ષ બ્લોગજગતમાં ખૂબ જ ઝડપથી પ્રચાર પામેલા ટકોરાપંથના વર્તમાન ગાદીધારી શ્રી ટકોરાનંદજી મહારાજ ઉપસ્થિત છે. જેમની વાણીનો લાભ આપ સહુ જલદીથી લઈ શકો તે માટે હું અહીંથી કૂદકો મારીને  મારી જગ્યાએ જતો રહું છું. તો આપની સમક્ષ પધારી રહ્યા છે શ્રી ટકોરાનંદજી મહારાજ. બોલો ટકોરાનંદજી મહારાજની જય.

વહાલા બ્લોગજનો,

હું  ટકોરાનંદ આજે આપ સહુને ટકોરાપંથ બાબત બેચાર વાતો કહેવા આવ્યો છું. તમે ટકોરાપંથી હો કે ના હો પરંતુ બેધ્યાનથી મારી વાતો સાંભળવાની તસ્દી લેશો એવી આશા રાખું છું. મારા પ્રવચન દરમ્યાન આપના મોબાઈલને બંધ રાખવાની જરૂર નથી. કારણ કે કોઈ પણ પ્રકારના ટકોરાને રોકવામાં ટકોરાપંથ માનતો નથી.

આપમાંથી ઘણાંને એ સવાલો  સતાવતો હશે કે આ ટકોરા એટલે શું? આ ટકોરાપંથ શા માટે? એનું મહત્વ શું? એ ક્યારે અસ્તિત્વમાં આવ્યો? આ પંથની ખૂબીઓ અને ખામીઓ કઈકઈ? હે શ્રોતાજનો આવા વિવિધ સવાલોના જવાબો થોડા જ સમયમાં આપવા એ મારા વશની વાત નથી. વળી આ ભાગદોડના જમાનામાં  આપ લોકો પાસે એટલો સમય પણ નહીં હોય. માટે હું જે પણ થોડુંઘણું કહીશ એના કારણે આપના અજ્ઞાનમાં થોડોઘણો પણ વધારો થશે તો હું મારી જાતને ભાગ્યશાળી સમજીશ.

આપણે ટકોરાથી શરૂઆત કરીએ. ટકોરા એટલે શું?તો હે બ્લોગજનો, કોઈપણ મંદિરમાં  પ્રવેશદ્વારે લટકતા ઘંટનું જે મહત્વ છે તેવું જ મહત્વ આ બ્લોગજગતમાં બ્લોગના પ્રવેશદ્વારે લટકતા ટકોરાયંત્રનું છે. જેના દ્વારા બ્લોગની મુલાકાત લેનારાઓની નોંધ થતી જાય છે. બ્લોગદ્વારે ટકોરા પાડનારને કોઈ વિઝિટર કહે છે તો કોઈ મુલાકાતી કહે છે! કોઈ અતિથિ કહે છે તો કોઈ મહેમાન કહે છે! કોઈને એમાં વાચક નજરે ચડે છે તો કોઈને એમાં વાચકના રૂપમાં છુપાયેલા  યાચકના  દર્શન થાય છે. જે બ્લોગર પોતાના બ્લોગદ્વારે આવું ટકોરાયંત્ર લટકાવે છે તે બ્લોગર ટકોરાપંથી કહી શકાય.

ટકોરાપંથી હોવું  કે ટકોરાને મહત્વ આપવું એ કોઈ ખોટી વાત નથી. જેમ હૃદયના ધબકારા છે તો આપણી જિંદગી છે તેમ બ્લોગના ટકોરા છે તો બ્લોગની જિંદગી છે! ટકોરા છે તો બ્લોગ છે! ટકોરા જ બ્લોગને ધબકતો રાખે છે! ટકોરા વગરનો બ્લોગ એ નર્યા પૂતળા જેવો છે! પાંદડાં વગરના વૃક્ષ  જેવો છે! કાટ ખાઈ ગયેલી તલવાર જેવો છે. હલેસાને કારણે  સાગરમાં નાવ ગતિ કરે છે તેમ ટકોરાને સહારે આ નેટસાગરમાં  બ્લોગ ગતિ કરે છે.

પરંતુ એક વાત ધ્યાનમાં રાખજો કે: ટકોરા એ સાધન છે .. સાધ્ય નથી. માર્ગ છે પણ મંઝિલ નથી! ચટણી છે પણ હોજરી નથી. જેમ ચટણી એ ખમણ કે ભજીયાંને હોજરી સુધી ઝડપથી  પહોંચાડવાનું એક માધ્યમ માત્ર છે તેમ ટકોરા એ બ્લોગને ગતિમાન રાખવાનું એક સાધન માત્ર છે! ટકોરાપંથી બનજો પણ ટકોરા મય ન બની જતા. આપમાંથી ઘણાંએ જડભરત મુનીની વાત સાંભળી હશે. અતિ જ્ઞાની એવા આ મુનીએ હરણનું  એક બચ્ચું જે મા વગરનું હતું, એને ઉછેરવાની જવાબદારી સંભાળી. પણ પછી તો તેઓ એવું જ માનવા લાગ્યા કે : આ બચ્ચાનું અસ્તિત્વ મારા થકી જ છે! તેઓ હરણમય બની ગયા. એ મોહને કારણે જીવનના અંતિમ શ્વાસ વખતે પણ એમને એ હરણની ચિંતા  હતી. જે કામ ઇશ્વરનું હતું એ કામ પોતાનું માનવા લાગેલા એ મુનીના જીવની ગતિ ન થઈ!એમનું જિંદગીભરનું બ્લોગિંગ એળે ગયું!

હે બ્લોગજનો, આપના બ્લોગદ્વારે બાંધેલું ટકોરાયંત્ર એ જડભરતની ઝૂંપડીના દ્વારે બાંધેલા હરણ જેવું છે! તમારો જીવ એમાં બંધાયેલો ન રહે તેનું ખાસ ધ્યાન રાખજો. ટકોરાના આંકડાના જોરે દેડકાની જેમ પેટ ફૂલાવતા બ્લોગજનો પોતાના પેટની મર્યાદા સમજે .

હે ગુણીજનો, ટકોરા એ હંમેશા બ્લોગની ગુણવત્તાની ખાતરી આપતા નથી. ઉત્તમકક્ષાનો બ્લોગ અલ્પ ટકોરા ધરાવતો હોય એવું પણ  બને! અને નિમ્ન કક્ષાનો બ્લોગ વિશેષ પ્રમાણમાં ટકોરા ધરાવતો હોય એમ પણ બને! એટલે જ તો ઘણા બ્લોગમિત્રો ટકોરાને નર્યો  ભ્રમ કહે છે.  એ વાત અમુક સંજોગોમાં સત્ય પણ છે. આપણા ઘરમાં માત્ર  ડોકિયું કરીને જતા રહેલી વ્યક્તિને મહેમાન ન કહી શકાય! ઘરમાં ઝગડો ટંટો થયો હોય ને ટોળું ભેગું થાય તો એને મુલાકાતીઓ ન કહેવાય! ટકોરાયંત્ર ભલે એની નોંધ લેતું હોય! ઘણી વખત ટકોરાની પ્રાપ્તી માટે બ્લોગની ગુણવત્તા સુધારવાના બદલે અન્ય પ્રકારના ઉપાયો અજમાવવામાં આવે છે. એક વખત આવા ઉપાયો અજમાવવાના ચાળે ચડેલો બ્લોગર સમય જતા બ્લોગપંથેથી  ભટકી જાય છે! તે માત્ર ટકોરાના મોહમાં પડી જાય છે! ટકોરાની પ્રાપ્તિ માટે ગમે તેવા અનર્થો કરવામાં તેને નાનપ લાગતી નથી! આવા બ્લોગ ક્યારેય પોતાનું તેજ પ્રગટ કરી શકતા નથી. એવા બ્લોગ પરના આંકડા અવાવરુ ભૂમી પર ઊગી નીકળેલા ઘાસ જેવા છે.

આ દૃષ્ટિએ જોઈએ તો ટકોરાપંથીના ત્રણ પ્રકાર પડે છે! સત્વગુણી ટકોરાપંથી જે ટકોરાને ટકોરાને માત્ર સાધન  માને છે અને હંમેશા પોતાનું લક્ષ બ્લોગની ગુણવત્તા તરફ રાખે છે. અને એ રીતે બ્લોગને વધારે ટકોરા પ્રાપ્ત કરાવે છે. બીજો પ્રકાર રજોગુણી ટકોરાપંથીઓનો છે.  જેઓ જેઓ બ્લોગની ગુણવતાની સાથે સાથે ટકોરા તરફ પણ લક્ષ આપતાં રહે છે. વળી વધારે ટકોરા પ્રાપ્ત કરવા માટે ચિત્રવિચિત્ર ઉપાયો અજમાવતા રહે છે.  ત્રીજો પ્રકાર તમોગુણી ટકોરાપંથીઓનો છે કે જેઓ પોતાના બ્લોગને વધારે ટકોરા પ્રાપ્ત થાય તે માટે કોઈ પણ કક્ષાએ જવામાં સહેજ પણ અચકાતા નથી!  આવા ટકોરાપંથીઓની બ્લોગસામગ્રી પણ સત્વહીન હોય છે!

હવે છેલ્લી વાત! કોઈ બ્લોગજન  જો એવું કહેતો હોય કે, તે ટકોરાને જરાપણ મહત્વ આપતો નથી! તો એનું બેમાંથી એક કારણ હોઈ શકે. કાં તો તે સ્થિતિપ્રજ્ઞ બ્લોગર હોઈ શકે અથવા તો પેલી “દ્રાક્ષ ખાટી છે ” એ વાર્તામાં આવતાં શિયાળ સમાન હોઈ શકે!

તો હવે આ પ્રવચન હું  પૂરું કરીશ કારણ  કે હવે સમય થયો છે ટકોરાગાનનો!

આટલું કહી ટકોરાનંદજી મંચ પરથી નીચે ઉતરીને બ્લોગજનોની પાસે પહોંચી જાય છે અને ત્રણ તાલીના તાલે શરૂ થાય છે… ટકોરાગાન!   તમે કરો  એનું રસપાન!

ટકોરાના તાલે …. ટકોરાના તાલે  બ્લોગી બ્લોગ લખવા જાયરે..

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

રંગબેરંગી… રંગબેરંગી થીમના લહેરણિયાં  લહેરાયરે…

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

ગાંડોઘેલો બ્લોગરિયો ને બ્લોગ એનો ગરબડિયો

ગાંડોઘેલો…  ગાંડોઘેલો બ્લોગરિયો ને બ્લોગ એનો ગરબડિયો

કેવી મજાની નાતરે … બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

ટકોરાના તાલે  બ્લોગી બ્લોગ લખવા જાયરે..

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

ઓરો ઓરો આવ બ્લોગી ઓરો ઓરો

ઓરો ઓરો આવ બ્લોગી ઓરો ઓરો

બ્લોગે બેસી ખાઈલે તારાથી ખવાય એટલો પોરો

કેવી મજાની વાતરે … બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત

ટકોરાના તાલે  બ્લોગી બ્લોગ લખવા જાયરે..

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

બ્લોગ  લખો…  બ્લોગી  બ્લોગ  લખો…

લખો ભૂસો…  બ્લોગી લખો ભૂસો..

બ્લોગને કાઠે બ્લોગરિયો પાડે અવનવી ભાતરે…

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત

ટકોરાના તાલે  બ્લોગી બ્લોગ લખવા જાયરે..

બ્લોગરની જાત કેવી  બ્લોગરની જાત.

ફાગણની ઝાળઝાળ બળતી વેળામાં… ગરમીમાં ઠંડીનો એહસાસ! — યશવંત ઠક્કર

શિયાળો ઓણસાલ ઓછો રોકાયો હોય એવું લાગે છે. આજકાલ વધતું જતું તાપમાન સમાચાર અંને ચર્ચાનો વિષય બન્યું છે ત્યારે શહેરના રાજમાર્ગ પર ભાગતા માણસને રોકીને પૂછ્યું હોય કે ભલા માણસ તને ફાગણ ફોરમતો આયોની ખબર પડી? તો કશો જવાબ આપ્યા વગર ચહેરા પર 42 ડીગ્રી તાપમાનનો આંક બતાબતો ભાગી જાય એવી શક્યતા વધારે છે. પણ આજ માણસ આપણને નવરાત્રિના તહેવાર વખતે ‘ફાગણ ફોરમતો આયો’ ગીત પર ઝૂમતો દેખાય તો આંચકો ન ખાવો. આતો Airconditioned Hotel માં બેસીને રોટલો અને અડદની દાળ ખાવાની મજા માણવાની વાત છે!!

પરંતુ એક કવિને આવા જ દિવસોમાં અમરેલીમાં જિંદગીની દોડધામ વચ્ચે પણ એક મજાનું ગીત સૂજ્યું. કવિ નામે રમેશ પારેખ અને ગીત આ રહ્યું……..

તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું

ફાગણની ઝાળઝાળ સુક્કી વેળામાં તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું

હવે આંખોને કેમરે ભુલાવવું

બળતે બપોરે ભીનો પગરવ સુણીને

કાંઈ વાસ્યાં કમાડ અમે ખોલ્યાં

ચારે આંખોનાં એવાં અંધાર્યાં વાદળાં

કે શમણે આવેલ મોર બોલ્યા

ઓચિતા ધોધમાર સામસામે આપણે ઊભા રહ્યાં-નું પૂર આવવું

ફળિયે પલાશફૂલ નીતરતું ઝાડ

અને હું રે વેરાઈ જઉં રાનમાં

મારી હથેળીમાં ય એવી રેખાઓ

જેવી રેખા છે ખાખરાનાં પાનમાં

લીંબોળી વાવીને છાંયડા ઊછેરું પણ ચોમાસું કેમ કરી વાવવું ?

ફાગણની ઝાળઝાળ બળતી વેળામાં તારું પહેલા વરસાદ સમું આવવું

હવે આંખોને કેમરે ભુલાવવું

********

*માત્ર ને માત્ર એક પ્રશંશક તરીકે કેટલાક ચમકારા રજૂ કરવાનું મન થાય છે

*આંખોને શું નથી ભુલાતું?: કોઈનું આગમન.

*કોઈનાં આગમનનો સમય : ફાગણની ઝાળઝાળ સુક્કી વેળામાં.

*આગમન કેવુ? : પહેલા વરસાદ સમું.

*પગરવ કેવો?: ભીનો ને વળી એવો કે જેને સાંભળીને કળી શકાયો.

*આવનારને શાની તકલીફ લેવી ન પડી?: બારણું ખખડાવવાની કે ‘ ડોર-બેલ’ વગાડવાની.

*વાદળાં શેનાં અંધાર્યાં? : ચારે આંખોનાં.

*ક્યા મોર બોલ્યા?: શમણે આવેલ.

*શેનું પૂર આવ્યું?: ઓચિતા ધોધમાર સામસામે બેઉનું ઊભા રહ્યાંનું.

*ફળિયે ઝાડ કેવું?: પલાશફૂલ નીતરતું.

*ક્યાં વેરાઈ જવાની વાત ?: રાનમાં.

*હથેળીમાં રેખઓ કેવી?: જેવી રેખા છે ખાખરાનાં પાનમાં.

*છાંયડાં કેવી રીતે ઊછેરી શકાય?: લીંબોળી વાવીને.

*મૂંઝવણ શાની થાય છે?: ચોમાસું વાવવાની.

*અરે યાર … આવું તો બધા બહુંને થયું હશે પણ આવું ગીત લખ્યું કેટલાયે?: માત્ર રમેશભાઈએ.

*આ ગીત કેવું લાગે છે?: ગરમીમાં ઠંડીનો એહસાસ કરાવે એવું!

એક જુગારીનું ગીત

ચાલુ કે ન ચાલુ?

Image by brizzle born and bred via Flickr

એકો દૂરી ને તીરી…. જોવા આંખો છે અધીરી.

જેટલી બાજી આવી એ બધી હતી નકામી

એક એવી બાજી આવે જે રૂપિયા લાવે તાણી

ક્યારે જાશે ગરીબી …. ક્યારે પધારે અમીરી…

એકો દૂરી ને તીરી…

જોઈને હું જો ચાલું તો બીજો બંધમાં આવે

ફેંકીને મોટી નોટો એ મને બઉ બીવડાવે

કોઈ સિગરેટ પીવાડે.. કેટલી પીધી છે બીડી…

એકો દૂરી ને તીરી…