સાલ મુબારકનું ઍક્શન રીપ્લે

મિત્રો,

લાભ પાંચમ પણ ગઈ. ફરી હતું એનું એ જ! નગર પણ દિવાળીના વાઘા ઉતારીને પોતાના અસલ વાઘા પહેરતું હોય એમ લાગે છે. બંધ શટર્સ ખૂલવાં લાગ્યાં છે. સંતાઈ ગયેલા ચહેરાઓ ફરીથી દેખાવા લાગ્યા છે. ઘરને તાળાં મારીને પ્રવાસમાં ગયેલાં ભાગ્યશાળીઓ હવે ફરીથી ઘરનાં તાળાં ખોલશે![ જો તસ્કરોએ ખોલી નહીં નાંખ્યાં હોય તો!] ઘણાં મને કમને કામે ચડશે. રહી રહીને ટોટા ફૂટે એમ, ક્યાંક  ક્યાંક હજુ પણ ‘સાલ મુબારક’ ના ચમકારા નજરે પડે છે.  તો ઘણાંને તો એક મજાનું સપનું પૂરું થઈ ગયેલું લાગશે.

કેટલાય લોકો તો   આ તહેવારોમાં પણ સમસ્યાઓથી છૂટકારો નહીં મેળવી શક્યા હોય. તો કેટલાયને માટે તો શું દિવાળી અને શું હોળી! બધું સરખું. પણ મોટા ભાગના લોકો આ તહેવારો દરમ્યાન ઉમંગ દાખવવામાં પાછા નહીં પડ્યા હોય.

અમે તો સાંભળીએ છીએ ને તમે પણ સાંભળતા હશો જ કે: હવે આ તહેવારની ઉજવણીની રીત બદલાઈ ગઈ છે. હવે હળવા મળવાનું સાવ ઓછું થઈ ગયું છે ને બહાર હરવા ફરવા જવાનું અને ખાવા પીવાનું વધી ગયું છે.  ખાસ કરીને જેઓ જિંદગીની અર્ધી સદી વટાવી ગયાં છે તેઓ કદાચ જૂના દિવસોને યાદ કરીને અફસોસ પણ કરતાં હશે કે, પહેલાં જેવો રંગ જામતો નથી! પણ તેઓ એ વાત ભૂલી જાય છે કે, એ રંગને દૂર કરવામાં પોતેજ સીધો કે આડકતરો ભાગ ભજવ્યો છે.  મને કે કમને પણ ભજવ્યો છે ખરો. અને હવે ઓળઘોળ બધો દોષ જાય નવી પેઢી પર!

અમારું કહેવું છે કે :

એક સરખા હોય ના અવસર કદી

આંખને જોવું પડે નવતર કદી.

મિત્રો, સમાજ એ કાંઈ કહ્યાગરું છોકરું નથી કે હંમેશા આપણી મરજી મુજબ જ વર્તે. એ વહેતો રહે છે. ક્યારેક સીધો તો ક્યારેક વળાંકો લેતો! એ ફેરફારને આધીન છે. એ ફેરફારો આપણને ગમે કે ન ગમે પણ બીજાંને ગમી શકે છે. ઘણાં ફેરફારો જરૂરિયાતને કારણે જ અસ્તિત્વમાં આવ્યા હોય છે.

ક્યારેક અમુક રીતરિવાજો ખાઈપીને તગડાં થઈ જાય છે પછી એનો ભાર ઉંચકવો અઘરો થઈ પડે છે.  દિવાળીના તહેવારોની ઉજવણીમાં વ્યવહારનું  જોર  વધતું ગયું ને ઉમંગનું જોર ઓછું થતું ગયું તેમ તેમ   અમુક રીતરિવાજો બદલાવા લાગ્યા. મિત્રો, ક્યારેક ઉલમાંથી  છૂટવું  જરૂરી થઈ પડે છે! પછી ભલે ચૂલમાં પડવું પડે!

આજથી લગભગ પચીસ કે ત્રીસ વર્ષો પહેલાં જ દિવાળીના તહેવારોમાં બારણે તાળાં મારવાની શરૂઆત થઈ ચૂકી હતી.  થાકીને, કંટાળીને , દેખાદેખીથી કે પછી હોંશે હોંશે મધ્યમ વર્ગના માનવીએ ઘરથી દૂર જવાની શરૂઆત  કરી દીધી હતી. આજે એ રિવાજ જોર પકડી ચૂક્યો છે.

અમારો ઇરાદો એવું કહેવાનો નથી કે:  જે જૂનું હતું તે બધું જ બરાબર હતું અને હવે છે તે બધું જ બરાબર નથી.

અમારો ઇરાદો  ‘એક્શન રીપ્લે’ રજૂ કરવાનો છે. હા, આજકાલ સિત્તેરના દાયકાના ઍક્શન રીપ્લેની વાતો થઈ રહી છે.

આપણે  પ્રયાસ કરીશું સિત્તેરના દાયકાના ‘સાલ મુબારક’નું   ‘ઍક્શન રીપ્લે’ જોવાનો.

આવતી વખતે!

ત્યાં સુધી મઠિયાં… ઘૂઘરા… ચેવડો … ઝાપટો અને જલસા કરો.

17 thoughts on “સાલ મુબારકનું ઍક્શન રીપ્લે

  1. આદરણીય શ્રી યશવંત કાકા,
    આપનો લેખ ખુબ જ ગમ્યો. આપે છણાવટ દ્વારા પહેલા અને આજના સમયની
    દિવાળીના તહેવારોની ઉજવણીની વાત કરી છે. અને એ પણ સાચું છે કે આ બદલાવમાં
    જિમ્મેદાર જૂની પેઢીના લોકો ભાગીદાર છે. પહેલા ચાર વાગે સબરસ લઈને યુવાનો નીકળતા.
    એક બીજાના ઘેર જઈને નુતન વર્ષાભિનંદન પાઠવતા. ગામની ભાગોળે બધા એકઠા થતા.
    આનંદ ઉલ્લાસ ભર્યું વાતાવરણ જામતું .હવે લોકો યાત્રા ધામ કે ફરવાના સ્થળે લોકો જાય છે.
    જેથી ઘરને તાળું લાગેલું હોય છે. દરેક જ્ઞાતિ ના લોકો એકબીજાને મળતા. હવે તો આ બધી
    ભુતકાળની વાતો બની ગઈ છે. સરસ લેખ. …………..

    • પહેલાં દિવાળીના તહેવારોમાં ઘરને તાળું હોય તો શરમની વાત ગણાતી ને હવે કદાચ ઘરને તાળું ન હોય તો શરમની વાત ગણાય!!

  2. ક્યારેક અમુક રીતરિવાજો ખાઈપીને તગડાં થઈ જાય છે પછી એનો ભાર ઉંચકવો અઘરો થઈ પડે છે….

    સાવ સાચી વાત … અને અમુક રીતરિવાજ ને આપણે ધર્મ સાથે જોડી દઇએ છીએ પરંતુ એ સમાજે – આપણે જ સર્જેલા હોય છે…!! નવી પેઢીમા અમુક લોકો પરમ્પરા મનીને અનુસરે છે, તો કોઇ નવ-નિર્માણ ઇચ્છે છે …!!

    • હા, આજે પણ પરંપરા માનીને અનુસરનારા છે. ઘણાં ખરેખર ખૂબ જ ઉમંગથી મળનારાં પણ છે. પણ શહેરોમાં પ્રમાણ ઓછું થઈ ગયું છે. રિવાજમાં સુધારો થવાને બદલે જાણે કે એને બિલકુલ ઠેકાણે પાડી દીધો હોય એવું લાગે છે.

  3. યશવંતભાઇ આ હેડર ઇમેજમાં ખટારામાં ચડાવેલો ઘોડો કેમ રાખ્યો છે???? :p

  4. સાચી વાત છે,પહેલા ફરવા જવાનું આટલું મહત્વ નહોતું.અમે પણ દેખાદેખી ફરવા ગયેલા.હોટેલ્સના ભાડા પણ ચાર ગણા હોય અને ઘણીવાર તો રૂમ પણ ના મળે,આબુમાં તો એક જણાનાં ઘરમાં રહેલા.જ્યારે ૮૦ રૂપરડીમાં રૂમ મળતી એના ૮૦૦ ચૂકવેલા.

    • અમારા નજીકના સંબધીને આબુમાં એવો જ અનુભવ થયો હતો.
      કાલે જ એક મહાશય કહેતા હતા કે: વીરપુર ગયા પણ રહેવાની ક્યાંય જગ્યા જ ન મળી. બાપાએ સ્વપ્નેય નહીં વિચાર્યું હોય કે: આ જ્ગ્યાએ આટલું માણસ ઉમટશે!!!
      આ વખતે દિવાળીના તહેવારોના કારણે ગુજરાતના એસ.ટી. ખાતાને જબરી કમાણી થઈ.
      સૂરતથી વડોદરાનું બસનું ભાડું આડા દિવસે થાય 85 રૂપિયા પણ કાળી ચૌદશના ઊભા દિવસે એ જ સીધીસાદી બસ દોડાવવાના એસ.ટી. ખાતાએ મુસાફરો પાસેથી પડાવ્યા 150 રૂપિયા. તોય બધાંને સારું લાગ્યું.
      ગરજે તો ખટારો પણ એરોપ્લેન લાગે!

  5. મઝાની વાત
    ‘સાલ મુબારક’નું ‘ઍક્શન રીપ્લે’ જોવાનો…
    આવતી વખતે!
    રાહ જોઈએ
    એક સરખા હોય ના અવસર કદી
    આંખને જોવું પડે નવતર કદી.
    વાહ
    તમારી જ પંક્તીથી વાત પૂરી કરીએ
    ચોપડા લઈને નિરાંતે બેસશુ
    આપણાં ખાતાં થશે સરભર કદી

  6. એક સરખા હોય ના અવસર કદી
    આંખને જોવું પડે નવતર કદી.

    આ વાત સરસ લખી છે. બધું સમયાંતરે બદલાતુ રહે છે પણ આપણને મોટા ભાગે ભૂતકાળનો સમય જ સારો લાગતો હોય છે. કદાચ ભૂતકાળનો સમય સારો પણ હોય છે એટલે જ આપણને એ વાગોળવો ગમે છે.

    આ સંદર્ભમાં કાલે જ દૂરદર્શનના જૂના કાર્યક્રમો વિશે એક પોસ્ટ મૂકી છે મારા બ્લોગ પર. આજે થોકબંધના ભાવે ચેનલો છે તો પણ આપણને દૂરદર્શનનો એ સમય સુવર્ણકાળ જેવો જ લાગે છે. જો સમયની અનૂકુળતા હોય તો નીચેની લિંક પર એ પોસ્ટ વાંચજો

    http://krunalc.wordpress.com/2010/11/12/golden-era-of-dd/
    …. બ્લોગમિત્રો. મિત્ર કૃનાલનો આ આર્ટિકલ જરૂર વાંચજો. ખૂબ જ મજાની વાતો કહી છે. — યશવંત ઠક્કર.

    • કૃનાલ,
      તમારો ખૂબ જ આભાર કારણ કે તમે આ વિષયને સારી રીતે સમજી શકો છો. તમે કહો તે પહેલાં જ અમે તમે જણાવેલા લેખ પર નજર નાંખી લીધી છે અને નિરાંતથી વાંચવાનું મન છે. તમે ખૂબ જ મહેનત અને અભ્યાસ કરેલ છે. આવું સરસ લખાણ લખવા બદલ ખૂબ ખૂબ અભિનંદન
      તમે એ પણ સમજી શકતા હશો કે: માણસ ભલે માત્ર વર્તમાન સાથે જ જીવવાની વાતો કરતો હોય પરંતુ એની પણ એક મર્યાદા હોય છે. અમુક સંજોગો સુધી,અમુક ઉમર સુધી કે અમુક સમય સુધી…. પછી એ પાછું વળીને જોતો થઈ જાય છે. આ એક સ્વાભાવિક રીત છે.
      એક જમાનાની અતિ આધુનિક કહેવાય તેવી અનેક અભિનેત્રીઓને એવું કહેવાનો વારો આવે કે: અત્યારે તો બહુ છૂટ થઈ ગઈ છે.
      બક્ષીબાબુએ આવું કશુંક લખેલું યાદ આવે છે કે:સ્મૃતિ ભયંકર ચીજ છે.
      બક્ષીબાબુની નવલકથા “રોમા”નું મુખ્ય પાત્ર આવું કહે છે:વર્ષો ગુજરતાં જાય છે અને હું વિચાર કરું છું. આંખો સામે ગુજરેલા રંગીન દિવસોના રંગ ઊડી ગયા છે આજે, અને એ દિવસો ભૂતકાળ બની ગયા છે. ……. બપોર નમે છે, વરસાદ અટકે છે, ભૂતકાળની વેદના ફરી જગાડી દે એવી સાંજ પડે છે અને હવામાં યાદોનો ભાર વધે છે.
      … મિત્રો, છોટી છોટી બાતોંકી હૈ યાદેં બડી…

    • મિતાબહેન,
      અમારો આગ્રહ છે કે: તમે પણ, યાદ…સ્મૃતિ… ભૂતકાળના સંસ્મરણો વગેરે પર એક લેખ તૈયાર કરો જે થોડોઘણો માનસશાસ્ત્ર પર આધારિત હોય.

  7. મારે બીજી લાલબત્તી ધરવી છે.
    આ ટીવી ચેનલવાળાએ લગનની સાદાઈને તો ’આઉટ ઑફ઼ ફ઼ૅશન’ કરી જ નાખી – હવે દિવાળીનો વારો કાઢ્યો છે!
    આવતા પાંચ વરસમાં દિવાળીની દશા બેસાડી દેશે!
    તમે જોયું કેટલી (અને કેટલી મોંઘી) ગિફ઼્ટો આપવાનો ખોટો રિવાજ ઘુસાડતા જાય છે? અને તે પણ વાઇન બૉટલો?

    • સાચી વાત છે. પણ એક માન્યતા એવી પ્રચાર પામતી જાય છે કે: જેમ ભપકા અને ખર્ચા વધારે તેમ ધંધા અને કમાણી વધતી જાય! હવે જેને ખરેખર પોસાય તેમ ન હોય તે પણ દેખાદેખીમાં પડે તો એક પ્રકારની અસમતુલા વધતી જાય એ પણ જોવું રહ્યું. બેત્રણ દિવસના ઉમંગ અને ઉત્સાહમાં બાકીના દિવસોની હળવાશ ઝુંટવાઈ જાય તો એ ચાર દિનકી ચાંદની ભારે જ પડે!
      આમ જનતા આશીર્વાદ આપીને કે મેળવીને જ રાજી રહે એમાંજ એમની ભલાઈ છે. ભેટસોગાદો આપવા લેવાના ખેલ ખેલવા જેવા નથી! એમાં પણ તાકાત જોઈએ. વ્યવહારના આટાપાટા અને ગણિત આવડવા જોઈએ. અને ઘણાંને એમાં મજા પડે છે! પણ કોઈ કાચો ખેલાડી એના રવાડે ચડે તો મરે નહીં તો માંદો જરૂર પડે!
      મનને શીતળતા થાય એ રીતે ભેટસોગાદ જરૂર અપાય કે લેવાય પણ જો એના લીધે સંતાપ કે ઉદ્વેગ વધવાના હોય તો એનો વ્યવહાર ન થાય એ જ સારું.
      બાકી છે સહુની પાસે પોતપોતાના બહાના! ને પીનેવાલોકો પીનેકા બહાના ચાહિયે!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s