[ગામ છે. ડેલી છે. બાપુ છે. ભગો છે ને ડાયરો છે. બે જ જણનો ડાયરો. બાપુ બોલે તો ભગો હોકારો ભણે ને ભગો બોલે તો બાપુ હોકારો ભણે. તગતગતી બીડીઓના સહારે ડાયરો જામ્યો છે.]
એલા ભગા.. એક વાત કેદુની મનમાં રમેછ.
તે મૂકોની વહેતી. વાર કેટલી?
હું એમ કઉ છું કે આ ઘણાંય કમ્પ્યુટર કમ્પ્યુટર કરેછ તે ઈ કેવું હોય? તે જોયુંછ કોઈ દી?
જોયું તો નથી બાપુ. પણ સાંભળ્યું છે કે આ આપડા ટીવી જેવું જ ડબલું હોય. પણ એની માલીપા મલકનાં મલક ભર્યાં હોય.
ઈ તો મને ય ખબર છે. પણ મલકનાં મલક એમ કાઈ રેઢાં નથી પડ્યાં! ઈ હાટુ એમાં ઇન્ટરનેટેય હોવું જોઈ.
ઈ નથી ખબર. ખોટું શું કેવું.
પણ મને ખબર છે ને. આપડે ઈ કમ્પ્યુટર લેવું છે. ને ઈન્ટરનેટ સોતું લેવું છે. તારે તપાસ કરવાની છે કે કેટલો ખરચ થાય.
તપાસ કરવામાં વાર કેટલી? બે દીમા તમને જવાબ દઉ.
ક્યાં તપાસ કરીશ?
એની ચિંતા તમારે નઈ કરવાની. તમારું કામ થઈ જાશે. ઈ પાકું. પણ બાપુ આ જાતી જિંદગીએ વળી તમને આ નવાં નવાં રમકડે રમવાનું મન થયું?
એલા રમવાની વાત નથી. ધિગાણાં કરવાની વાત છે!
એનાથી વળી ધિગાણાં થાય?
થાય તે કેવાં થાય? જોયા જેવાં થાય!
પણ બાપુ. તમે થાય એટલાં ધિંગાણાં કરી લીધાં. હવે ધિંગાણાં કરવાની તમારી ઉમર નથી.
એલા ભગા. હું જે ધિંગાણાંની વાત કરું છું એમાં ઉમરનો કોઈ બાદ નથી.
પણ તલવાર તો હોવી જોઈએને? સાત ખોટની હતી ઈ યે વેચી દીધી છે.
અરે ગાંડા. આ ધિંગાણાંમાં તલવારની જરૂર નો પડે. આ ધિંગાણાં લડી લડીને નો થાય. લખી લખીને થાય!
આ વળી નવી વાત! પણ લખશે કોણ? તમને લખતાં આવડશે?
ભગા. આપડે ધારીએ તો હંધુય આવડે. એમાં તો પાછું એવું હોય કે આપડે બટન દબાવીએ ને ઈ જ ઘડીએ લખાઈ જાય. ને જેની ઉપર ઘા કરવો હોય એની ઉપર ઈ જ ઘડીએ ઘા થઈ જાય!
આ નવો ખેલ!
આપડે હવે ઈ ખેલ ખેલવાના છે. જિંદગીમાં કોઈ અબળખા બાકી નો રેવી જોઈ.
ઈ વાત સાચી. કોઈ અબળખા બાકી રહી જાય તો વળી ભૂત બનવાનો વારો આવે.
ને ઈ આપડે થાવા નથી દેવું. સમજ્યોને?
સમજી ગ્યો બાપુ. બે દીમા તમને આંકડો કઈ દઉ લ્યો ઈ વાત પર આ બીજી બીડી સળગાવો.
[બાપુએ અને ભગાએ ફરીથી બીડીઓ સળગાવી અને તગતગતી બીડીઓના સહારે ડાયરો જામ્યો છે કાઈ!]
