સંસારમાં….

સંસારમાં માનવી કેવાં કેવાં થયા

કોઈ ગંધી થયા કોઈ ગઝની થયા.

સીધાસાદા  હતા મામૂલી  માણસો
ખાઈને   ઠોકરો મોટી  હસ્તી   થયા.

ઇશ્વરની  શોધમાં ચલી તો   નીકળ્યા
આવ્યો ના હાથ તો બાવા ચલમી થયા.

ઝાઝું જાણે છતાં એ પામ્યા ખાટલો
મોંઘેરા  વૈદ્યજી  અંતે  દર્દી થયા.

બોલ્યાં જો સત્ય તો એની પામ્યાં સજા
બીચારાં દર્પણો  તૂટ્યાં જખ્મી થયાં.

પડે છે

અલગ   રહીને  ભળવું  પડે  છે
નમી નમીને   મળવું  પડે  છે.
નથી ટકાતું મજબૂત  બનીને
રહી  રહીને  ગળવું   પડે  છે.
અસલ ચહેરો અળગો   કરીને
શકલ શકલમાં ઢળવું પડે છે.
અહીં ચલણ  છે  બાજીગરોનું
સરળ બનીને છળવું  પડે છે.
શમા તરીકે .. દીવા તરીકે
હકીકતે તો બળવું  પડે  છે.

હાલો હવે…

                     હાલો  હવે…
હાલો હવે હાલો હવે જશુભાઈ તમે હાલો હવે ..
હાલો હવે હાલો હવે એકધારા તમે હાલો હવે.
બદલાતાં લોકનું બદલાતું શહેર છે
બદલાતાં શહેરમાં ઉમંગ ઠેર ઠેર છે
અનેરા ઉમંગથી હાલો હવે  જશુભાઈ તમે હાલો હવે …હાલો હવે…..
બદલાતી મોસમના બદલાતા રંગ છે
બદલાતા રંગ છે બદલાતા ઢંગ છે
અનોખા ઢંગથી હાલો હવે  જશુભાઈ તમે હાલો હવે …હાલો હવે…..

શહેર

મળે  છે જથામાં કદી ના અછત
શહેરમાં દહેશત મળે છે સતત.
વહેવાર તહેવાર બધામાં નગદ
અહીંયા પ્રસાદ પણ મળે ના મફત.
કહી દો મજાથી મળીશું અમે
પછીથી ભલેને મળે ના વખત.
બજારે બજારે ટહુકા મળે
ટહુકે ટહુકે નરી છે રમત.

જોઈએ

જોઈએ
ક્યાં મળે છે ચીજ ભારે જોઈએ
જોઈએ  એકાંત  મારે  જોઈએ.
 
એમની ઇચ્છા ફળે આપો દુવા
જેમને જોખમ કિનારે  જોઈએ.
ઝાપટાથી ઓણ દહાડો ના વળે
ઓણ  મેઘો   એકધારે  જોઈએ.
 
ઘાવ ઊંડા હોય ત્યારે આપજો
ના દિલાસા છાશવારે  જોઈએ.
 
જિંદગી  બાબત અમારે કેફિયત
જૂજ  શબ્દોના સહારે  જોઈએ.
 
 

જિંદગી

 
સાવ અણધાર્યાં અહીં તોફાન  આવે
ફૂલમાં પણ  મોતનો સામાન  આવે.
 
જિંદગી ઈશ્વર તણી હો તોય શું  છે?
જિંદગીમાં  જંગના મેદાન    આવે .
 
લાગણીની થાય એવી પણ અસર કે
તોરણો  બાંધો અને  મહેમાન  આવે.
 
એ  નજરના દોષની માઠી અસર છે
સ્વપ્નમાં પણ  જિંદગી વેરાન આવે.
 
 
 
જિંદગી  આખી ભલે શીખ્યા કરો પણ
શ્વાસ  છેલ્લો  હોય ત્યારે જ્ઞાન  આવે.
 
 

હવેલી

 
 
હવેલી  હવાથી ભરી  દ્યો   હવે
બધાં દ્વાર  ખુલ્લાં  કરી દ્યો હવે. 
 
 
નથી કોઈ પ્રેક્ષક સલામત રહ્યો
તમે  ખેલ  પૂરો  કરી દ્યો  હવે. 
 
 
નથી ફૂલ પર એ નજર નાખતાં
ભલે બાગ  આખો ધરી દ્યો  હવે. 
 
 
છબી  છેવટે  તો છબી  હોય છે
સદેહે   અહીં  હાજરી   દ્યો  હવે. 
 
 
સમય  ખોતરે છે  સતત એટલે
ઇમારત  વિષે ખાતરી  દ્યો હવે. 

ધરમ કરમ

ધરમ કરમ…..
 
અમે  હાથથી  દૂર  રાખી    કરમને
નથી  શોધતાં આ જગતના મરમને.
 
કથા  વારતા  સાંભળી    સાંભળીને
અહીં  લોક  ભૂલી ગયા છે  ધરમને.
 
હવે  જાય તો જાય ક્યાં એ બિચારી
ન  કોઈ  ચહેરો  જગ્યા  દે શરમને.
 
 
સફળતા  વિષે  ના  કહેવાય  ઝાઝું
સહેલું  નથી  ભાંગવો  છે   ભરમને.
 
 
બને  તો જરા  માણસો  ઓળખીએ
પછી  ઓળખીશું અમે પણ પરમને .

તરણાં ઓથે ડુંગર

તરણાં ઓથે ડુંગર  ડુંગર ચડવો ભારે

તું જ ચડાવે તું જ ઉતારે

                    બધું જ તારા સહારે….
 
વાંકીચૂકી કેડી ને ઝાંખરાંનો  નહીં   પાર

ઝાંખરે ઝાખરું વટાવતાં લાગે ઘણી વાર

સૂરજ ઉપરથી બળબળતાં કિરણો   મારે

તરણાં   ઓથે  ડુંગર ડુંગર ચડવો  ભારે……..
 
જરીક  પોરો ખાઉં તો પોરાનો થાક  લાગે
 
ડગલે ને પગલે જીવડો પાવળું પાણી માંગે

ભવોભવની તરસ લઈને નીકળ્યો છું  હારે

તરણાં   ઓથે  ડુંગર [...]

હોય છે

આમ  માણસ ખૂબ સારો હોય છે
આમ જૂઓ તો નઠારો હોય છે.

સિંહનો વનમાં જ  ડારો  હોય  છે
પાંજરાંમાં એ બિચારો હોય  છે.

ચાલશે તરણું  અમારે ચાલશે
એટલો પણ ક્યાં સહારો  હોય છે.

આપમેળે  પ્રાપ્ત  થાતી  હોય  છે
વેદનાની   ક્યાં  બજારો  હોય  છે.

એમ  લાગે [...]