નામ તારું લજવાય જશુભા..

[યાદ કરો જેસલ તોરલનું ભજન : પાપ તારું પરકાશ જાડેજા]

નામ  તારું લજવાય  જશુભા… ધંધો તારો સંભાળ્યરે…

તારી ચોપડીને વેચવા નઈં દઉં … તારી ચોપડી હું  વેચવા નઈં દઉં જશુભારે…

એમ મોદી કહે છે જી … હે જી રે… એમ મોદી કહે છે જી…

હે… જેના કીધાં વખાણ મોદીભાઈ… આડવાણીએ કીધાં વખાણ રે..

એવા ઝીણાને મેં વખાણિયા.. ડાયા ને ડમરા જાણિયા …

મોદીરે… એમ જશુભા કહે છે જી … હે જી રે ..એમ જશુભા કહે છે જી…   નામ તારું લજવાય …

.

હે… એનું વધશે વેચાણ મોદીભાઈ … ચોપડીનું વધશે વેચાણરે…

આઘે આઘેથી ઓરડર આવિયા … અમે તો એમાં ફાવિયા…

મોદીરે…એમ જશુભા કહે છે જી… હે જી રે …એમ જશુભા કહે છે જી…  નામ તારું  લજવાય..

.

હે… દીધા ઇન્ટરવ્યુ અપાર મોદીભાઈ.. ઇન્ટરવ્યુ દીધા અપારરે..

અમે આંખ્યુંમાં આંસુ લાવિયાં… આખા મલકને બતાવિયાં…

મોદીરે… એમ જશુભા કહે છે જી… હે જી રે એમ જશુભા કહે છે જી…

.

નામ   તારું લજવાય  જશુભા… ધંધો તારો સંભાળ્યરે…

તારી ચોપડીને વેચવા નઈં દઉં … તારી ચોપડી હું  વેચવા નઈં દઉં જશુભારે…

એમ મોદી કહે છે જી ..હે જી રે એમ મોદી કહે છે જી…

હે જી રે એમ મોદી કહે છે જી…

અહીં સૌને ઉદાસીની મહાઆદત પડી ગઈ છે.

અહીં લોકો નથી હસતાં મહામંદી નડી ગઈ છે.

અહીં સૌને ઉદાસીની મહાઆદત પડી ગઈ છે.

જવા દો ને, અમે પ્યાલા ભરીને ભાંગ પીધી છે

અમારે શું? અમોને તો મહામસ્તી ચડી ગઈ છે.

નગર મધ્યે અમે ચાલ્યા અમે દોડ્યા અમે કૂદ્યા

કરીએ શું? અમોમાંથી શરમ થોડી દડી ગઈ છે.

હવે સગપણ તણાં બંધન રતીભર પણ નથી નડતાં

નથી પરવા હવે સગપણ તણી સાંકળ સડી ગઈ છે.

જમાનાના હવે ઝાલ્યા અમે યારો નહીં રહીએ

ખુશી કેરા ખજાનાની હવે ચાવી જડી ગઈ છે.

ગામની ગોરીનું તડનેફડ

મારાં   શમણાંનો   સરવાળો   છે    તું….

સગપણમાં મારો   ઘરવાળો  છે    તું….

એ.. પહેલી  રાતે     લાગ્યોતો    જેવો

એવો  ને     એવો      હૂંફાળો   છે     તું….

 ઊડીને     મારી    આંખે વળગ્યો  છે

 જાણે     ખીલેલો   ગરમાળો   છે   તું…. 

 થોડો  ડાહ્યો    ને   થોડો ડમરો    થા

 મોટો  થ્યો  તો  યે  નખરાળો  છે  તું…. 

 આઘે     આઘેથી   વરતાવો   સહેલો

 આખા   મેળામાં    છોગાળો  છે   તું….

 

શાંત જળમાં પથ્થર પડ્યો ને…..

શાંત જળમાં પથ્થર પડ્યો ને વમળ થયાં અનેક

કોઈએ લખી વારતા ને કોઈએ લખ્યા લેખ.

વાળ વગરની મૂછો પર કોઈએ દીધા તાવ

હવાની કીધી લાકડી ને હવામાં કીધા ઘાવ

ચોક વચાળે વર્તુળ દોર્યું ને લીંબુ મૂક્યું એક

કોઈએ લખી વારતા ને કોઈએ લખ્યા લેખ.

લઈને વેશ રાજાનો કોઈએ દીધા સંદેશ

લડી નાંખવું છે હવે ડરવું નથી લવલેશ

રાત પડીને ઊંઘ ચડીને પોઢી ગયા દરેક

કોઈએ લખી વારતા ને કોઈએ લખ્યા લેખ.

અનેક મદારી અનેક પથારા

નહીં ઝભ્ભા… નહીં લુંગી … નહીં ડુગડુગી

પણ તોય મદારી. 

એક નહીં અનેક મદારી

અનેક  જમુરા.

સાંભળો.. કાન માંડીને સાંભળો .

મદારીના સનસનતા સવાલો

ને જમુરાના જડબાતોડ જવાબો.

જૂઓ આંખો ફાડી ફાડીને જૂઓ …

પારેવાંની પાંખોનો ફડફડાટ …

ગરોળીની કપાયેલી  પૂંછડીનો તરફડાટ…

અનેક મદારીના અનેક પથારા …

ખેલ ચાલે એકધારા… એકધારા …  એકધારા……………..

 

સમય અને લોકો અને તમે

 

સમય ભાગતો જાય છે.

સમયની સાથે સાથે તમે પણ દોડો…દોડો…દોડો.

દોડાય તેટલું દોડો.

ન દોડાય તો

બેસી જાઓ એકબાજુ

અને જોયા કરો દોડનારાંને.

જોયા કરો અને ખુશ થાઓ.

ખુશ થાઓ અને તાળીઓ પાડો.

તાળીઓ પાડો અને કહો…

કહો કે

“ વાહ! વાહ! વાહ!

વાહ ઝડપ વાહ!!!”

ને

ખુશ ન થવું હોય તો

દયા ખાઓ દોડનારાંની.

દયા ખાઓ અને પ્રગટ કરો કરુણા.

પ્રગટ કરો કરુણા અને કહો…

કહો કે

“ અરેરે! અરેરે! અરેરે!

અરેરે…  બિચારાં કેટલાં હાંફી ગયાં છે!!!”  

V.R.S.

વી.આર. એસ.  [VOLUNTARY   RETIREMENT  SCHEME ]

લીધેલો માણસ

હજુ પણ જાય છે ઑફિસે ?

ને

હજુ પણ બેસે છે

ચાની લારીના બાંકડે ?

ને

પાનના  ગલ્લે

એનું  હવે  શું  દાટ્યું  છે?

કોઈ  સમજાવો એને સાનમાં

કે

મૂરખ,

હવે  શીદને  ઘૂમે છે  ગુમાનમાં ?

 

માણસ + મોબાઇલ = માયા

મોબાઈલની માયા

[તસવીર: Google Immage પરથી]

મોબાઈલ કનેક્શનની જાતજાતની સ્કીમ્સ

ને ભાતભાતના પ્લાન્સ!

એમાં કઈ સ્કીમ રૂપાળી ને કઈ કદરૂપી?

ક્યો પ્લાન સારો ને ક્યો નઠારો?

એનું કોઈને નથી ભાન

એનું કોઈને નથી જ્ઞાન!!!!

ભાડું ઘટે તો કૉલ-ચાર્જ વધે

ને કૉલ-ચાર્જ ઘટે તો ભાડું વધે!

ફાયદો તો જ થાય

જો ચૂકવણું વધારે થાય!

આ સાદી સીધી વાત

સમજતાં સમજતાં માણસ

કૅલ્ક્યુલેટર બની જાય!!

માણસ માણસ મટીને

કૅલ્ક્યુલેટર બનવાનો થાય

અર્થાત

ઉલમાંથી ચૂલમાં પડવાનો થાય

ત્યારે

પ્લાન બદલવા

કે નવી સ્કીમમાં જોડાવા જાય!!!

ઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત ન થવાથી

રઘવાયો રઘવાયો થયેલો માણસ

એક કંપનીમાંથી બીજીમાં

ને બીજીમાંથી ત્રીજીમાં

શરણ લેતો જાય

એતો રાતોપીળો થાય

એતો ઊંચોનીચો થાય

પણ છેવટે તો

હતો ત્યાં ને ત્યાં જાય!!

આમ કેમ થાય છે એનું રહસ્ય

કોઈને ન સમજાય

ને સમજાય તો એ બાવો બની જાય

ને બાવો બનીને પણ

મોબાઈલ તો

વાપરે વાપરે ને વાપરે જ !!!

આમ… આદમી બિચારો

દોડીદોડીને કેટલું દોડી શકે?

સ્પાઈડરમેનની માફક કૂદકા મારતી

પ્રગતિની સાથે

પોતાની જાતને

જોડીજોડીને કેટલી જોડી શકે?

આંબાની ઊંચીઊંચી ડાળે

લટકતી… લચકતી..કચમચતી

કેરીઓ તોડીતોડીને

કેટલી તોડી શકે?

સુવિધાના સાધનની માયા

છોડીછોડીને કેટલી છોડી શકે?

એ ભાણે બેઠો હોય તોય

એને નથી નિરાંત!

મોઢામાં રહી જાય છે કોળિયો

ને કરવી પડે છે એને વાત!

મંદિરના ઓટલેય

એનું મન નથી શાંત!!

સ્મશાનમાંય એનાં મનમાં

ચપટીક વૈરાગ્ય ઊગે ના ઊગે

ત્યાં તો

એના મોબાઈલમાંથી

ફૂંકાય રિંગટોનનું

પ્રંચડ તોફાન!!!

નયનને બંધ રાખીને મેં જ્યારે તમને જોયા છે..

તમે છો એના કરતાં પણ વધારે તમને જોયા છે…

અચકાતો ખચકાતો માણસ

આઘોપાછો થાય છે

ને દબાતે અવાજે કહે છે:

પતવા આવ્યું છે….

થોડી વારમાં આવું છું !!!!!!!!!!!!!!!

એક જુગારીનું ગીત

એકો દૂરી ને તીરી…. જોવા આંખો છે અધીરી.

જેટલી બાજી આવી એ બધી હતી નકામી

એક એવી બાજી આવે જે રૂપિયા લાવે તાણી

ક્યારે જાશે ગરીબી …. ક્યારે પધારે અમીરી…

એકો દૂરી ને તીરી…

જોઈને હું જો ચાલું તો બીજો બંધમાં આવે

ફેંકીને મોટી નોટો એ મને બઉ બીવડાવે

કોઈ સિગરેટ પીવાડે.. કેટલી પીધી છે બીડી…

એકો દૂરી ને તીરી…

ભાગમભાગ

ઊઠે ત્યાંથી એક જ   વાત   ભાગમભાગ   ભાગમભાગ

માણસની  તે કેવી   જાત    ભાગમભાગ    ભાગમભાગ

બોલતાં  બોલતાં ખાવું ને ખાતાં ખાતાં જોવું

એક કામનું બીજા કામમાં વગર જોઈતું હોવું

નિરાંત કેવી ને કેવી વાત  ભાગમભાગ    ભાગમભાગ

ચપટી ચપટી રિઝાવું ને ખોબલે ખોબલે ખિજાવું

અમથે  અમથી  વાતમાં  શું  નું  શું થઈ  જાવું

હાથ  પછાડે ને મારે લાત  ભાગમભાગ    ભાગમભાગ