દેશ આખાની જવાબદારી માથા પર હોવાથી, આમ તો મનમોહનસિંહજી મોડી રાત સુધી જાગે. પણ એક દિવસ થાક્યાપાક્યા વહેલા સૂઈ ગયા!!
સૂતાની સાથે જ ઊંઘ આવી ગઈ. ઊંઘમાં સપનું આવ્યું ને સપનામાં આવ્યાં સોનિયાજી!!
સોનિયાજી કશું બોલ્યાં પણ મનમોહનસિંહજીને સરખું સંભળાયું કે સમજાયું નહિ.
તેઓ મેડમ.. મેડમ … કરતા રહ્યા ને સપનું ઊડી ગયું! ને ઊડી ગઈ તેમની લાખેણી ઊંઘ!
પછી તો મનમોહનસિંહજીની દશા થઈ છે કાંઈ !!!! મેડમ શું કહેવા માંગતાં હશે એ ચિંતામાં બાકીની રાત ઊંઘી જ ન શક્યા. મનમાં એક જ રટણ કે: ક્યારે દિવસ ઊગે ને ક્યારે મેડમને મળું? ને પૂછું કે: આપ ક્યા કેહના ચાહતી થી?
જેમતેમ સવાર પડી. ને મુલાકાતનો સમય મેળવીને તેઓ મેડમને ત્યાં હાજર થઈ ગયા.
“બોલીયે મનમોહનજી. કૈસે આના પડા? ” સોનિયાજીએ પૂછ્યું.
“મેડમ, કાલ રાત આપ મુજે કુછ કેહના ચાહતી થી?”
“હા! હા! મનમોહનજી, મૈ યે કેહના ચાહતી થી કિ :સારે દેશ કી જિમ્મેદારી આપ પર હૈ ઔર આપ ઈતને જલ્દી કૈસે સો જાતે હો? “
…… મનમોહનસિંહજીની પાસે એક જ જવાબ હતો: સૉરી મેડમ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
